CHAPTER 9..
-Ханнагийн талаас-
Оройн 10 цаг боллоо.Би өөрсдийнхөө бие даалтаа хийх номоо уншин сууна.Үе үе оюун санаа минь Сэүн рүү явж байв.Тэр хэнтэй,ямар онцгой оройн хоол идсэн бол гэхээс гайхаж байлаа.Энэ миний асуудал биш л дээ гэхдээ миний сонирхлыг татаад байна...гэнэт Сэүнээс мессеж ирэх нь тэр.Зүрх минь сая саяаар цохилж байв.Тэр хэзээ ч оройн цагаар мессеж бичдэггүй.Тэр оройн хоолондоо ороогүй юм уу?
Сайн уу?
Би юу гэж хэлэх үү? Дахин өөр нэг мессеж ирэх нь тэр.
Сэрүүн байна уу?
Сэүн яагаад энийг асуугаад байгаа юм бол? Хэрвээ би буцаан хариу бичихгүй бол тэр намайг унтаж байна гэж бодно бас би хариу бичих хэрэггүй байх...гэхдээ би хариу бичиж,яримаар байна.Гэхдээ...гэхдээ
Би чамайг сэрүүн байгааг мэдэж байна
Сэүнээс дахин мессеж ирлээ.Юу вэ? тэр яаж мэдсэн юм? гэнэт ямар нэгэн зүйл цонх цохихыг сонслоо.Энэ юу байсан бэ? би шалгаж үзэхээр очин...Сэүн тэнд зогсож байхыг харлаа.Сэүн над руу ёжтой инээж байсан юм.
Би: юу вэ? "шивнэн уурлах"
Ээж унтаж байгаа,би түүнийг сэрээж болохгүй шдээ.Сэүн хажуу тал руу заан дохио зангаар надад хаалгаа онгойлго гэж хэлж байлаа.Тэр жирийн нэг цагаан фодволк,сагсанбөмбөгийн өмдтэй халуухан харагдаж байсан ч,би түүнийг оруулж чадахгүй ээ.Би үгүй хэмээн толгой сэгсэрлээ.Сэүн над руу 'Хэрвээ чи хаалгаа онгойлгохгүй бол би өөрөө онгойлгоно шүү' гэсэн харц шидэх нь тэр.Тэр юу хийх гэж байгааг би мэдэхгүй ээ гэхдээ азаа үзэж чадахгүй.Тэгээд л би санаа алдаад хаалгаа онгойлгохоор явлаа.Би хаалга тайлаад эргэж харахаасаа өмнө түүнийг ёжтой инээмсэглэлийг харна гэж бодож байна.Би хана налан,шатаар буусаар хаалга онгойлгохоор явав.Намайг хаалга онгойлгоход Сэүн төгс инээмсэглэлтэйгээ зогсож байв.
Би: чи галзуу юм аа хэмээн шивнэн уурлан хэллээ,магадгүй уурлах гэж хичээсэн байх.Сэүн орж ирээд шууд л өгзөгнөөс минь барин дээш өргөн би гайхан бага зэрэг чарлаж орхих нь тэр.Би шууд л амаа даран,том мөр рүү цохин авлаа.
Би: юу хийгээд байгаа юм? "шивнэх"
Хэрвээ ээж сэрчих юм бол...би энэ талаар бодмооргүй байна.Сэүн хариулсангүй.Тэр миний өрөө рүү алхсаар би хөлөөрөө түүний бэлхүүсээр нь ороон,тэр миний өгзөгнөөс барисан хэвээр байлаа.Тэр үнэхээр чимээгүй явж байх чинь,яг л нинжа шиг.Эсвэл магадгүй тэр олон удаа ингэж явж байсан байх,энэ түүнд хэвийн гэж үү? Бид миний өрөөнд ирэн,тэр хаалга онгойлгон чимээгүй байсан ч...илүү чимээгүй хаалаа.Дараа нь Сэүн намайг орон дээр унагаан өмнө нь минь зогсоод цамцаа тайлан шидэх нь тэр.Тэрээр гараа хоёр талд минь тавиад над руу дөхөн уруул дээр минь үнслээ.Түүний хэл хэсэг хугацаанд орооцолдож байгаад салан хүзүү рүү минь доошлов.Тэрээр хүзүүг минь хазан цамцыг минь тайлаад үргэжлүүлэн хүзүүнээс минь доошлон хөх рүү минь үнсэж эхэллээ.Би түүний үнсэлтэнд ухаанаа алдаж байгаад гэнэт ээж доод давхарт унтаж байгааг санав.Би түүнийг түлхэн тэр зогсон над руу харлаа.
Сэүн: юу?
Сэүн үнэхээр гайхалтай харагдаж байв.
Би түүн рүү инээмсэглэн: ээж доор унтаж байгаа
Сэүн над руу хараад эргэн хүзүүг минь үнсэн: зүгээр ээ,бид чимээгүй байж чадна "бувтнах"
Би: Сэүн "гинших" бид болохгүй "Сэүн рүү харах"
Сэүн над руу харан намайг тоглоогүй байгааг харлаа.
Сэүн: аахх "мөрөн дээр минь толгойгоо тавих" би хэзээ ч өдөрт 2 удаа гологдож байгаагүй
Би инээж орхилоо.
Сэүн: хэн ч нэг өдөр намайг 2 удаа хөгжөөж байгаагүй
Би өдрийн явдлын санах хүртлээ түүний юу гэх гээд байгааг мэдсэнгүй.Би дахиад л инээн,Сэүн над руу харлаа.
Сэүн: чи үнэхээр надаар тоглоод байх шиг байна ммм?
Би үгүй хэмээн толгой сэгсэрлээ.Гэхдээ би инээдээ барьж чадсангүй.
Сэүн над руу инээмсэглэн ор руу нуруугаар минь түлхсээр: аааах чи яагаад ийм эгдүүтэй юм бэ? "чанга шивнэн үнсэх" үгүй ээ би чадахгүй нь ээ,би дараагийн удаа чамайг явуулахгүй гэж амласан гэж хэлээд хүзүү рүү минь яван өмдөнд минь хүрэх хүртлээ үнсэж байлаа.
Би Сэүний үснээс барихад Сэүн над руу харахдаа намайг ямар нухацтай байгааг мэдэн: за яахав "гонгинох"
Бид харанхуйд байгаа хэдий ч тэр одоо ямар дур булаам харагдаж байгаа нь намайг инээмсэглүүлж байв.Сэүн дээрээс нь босоход би түүнийг явах нь гэж бодон,гуниглаж байсан ч оронд нь Сэүн орны нөгөө талд хэвтэх нь тэр.Энэ намайг тайвшруулж бас догдлуулж байв.Би түүн рүү эргэн,байнга инээмсэглэж байгаагаа ухаарсангүй.
Сэүн: чи энэ тохиролцооны олон дүрмийг зөрчиж байгааг мэдэж байгаа биз дээ "над руу ширтэх"
Би инээмсэглэн: дүрэм байсан юм уу? "тоглох"
Сэүн толгой сэгсрэн инээмсэглээд намайг татан дээрээ суулгах нь тэр.
Сэүн: тийм ээ,дүрэм байгаа.Би чамайг хүссэн үед чи миний дээр гарах ёстой гэж хэлэн ууртай юм шиг царайлж байсан ч тэр инээмсэглэж байв.Би инээх нь Сэүнийг ч бас инээлгэж байлаа.Сэүн намайг цээж рүүгээ татаад уруул дээр минь үнсэв.Дараа нь би эргэн орны нөгөө талд хэвтэн хэсэг зуур бид нэгнээ ширтэж байсан юм.Тэр зарим нэг үсийг минь нүүрнээс минь холдуулан намайг улайлгаж орхив.Би ямар нэгэн зүйл хэлэхийг хүссэн ч амнаас минь юу ч гарсангүй.
Гэнэт би: онцгой оройн хоол чинь ямар байсан?
Сэүн гайхан харлаа.Би энэ тухай зөв зүйлээ асууж байгааг мэдсэнгүй.Гэхдээ би зүгээр л асуухыг хүссэн юм.Сэүн ингээд хана руу ширтэж эхлэх нь тэр.
Сэүн: эххх
Энэ удаа би түүний хариултанд гайхаж байлаа.Сэүн над руу харан инээгээд эргэн хана руу ширтэв.
Сэүн: энэ бусад онцгой оройн хоол шигээ л байсан,бид идсэн бас ярилцсан
Би илүү юм байсан гэдгийг мэдсэн юм.Гэхдээ би түүнийг хэлэхийг хүсэхгүй байгаа гэж хэлж чадна.
Сэүн: чиний оройн хоол ямар байсан?
Би: бид зүгээр идсэн бас ярилцсан
Сэүн над руу эргэлзсэн байртай харан дараа нь бид инээлдлээ.Би дотоод ухамсраараа түүн рүү ойртон,цээжин дээр нь толгойгоо тавилаа.Сэүн намайг өөртөө татан,зүрхийг минь дулаалах нь тэр.Бид хэсэг зуур хэвтэн,гар минь түүнийг бэлхүүсээр орон тэвэрч Сэүн ч бас тэвэрсэн байлаа.Эцэст нь бид ингээд сэрүүн бас түүнтэй хамт хэвтэх нь сайхан байна.Чимээгүй уур амьсгал сайхан байлаа.Бид хэзээ ч ингэж ярилцаж байгаагүй.Гэхдээ тэр оройн хоолныхоо талаар ярихыг хүсэхгүй байгааг би мэдсэн.Тэр миний асуултанд хариулах ямар нэгэн зүйл бодохыг хичээж байв.Сайн бодсоны дараа би саналаа.
Би: чи намайг сэрүүн байгааг яаж мэдсэн юм? хэмээн палхийтэл хэллээ.Сэүн над руу харсан болохоор би түүнийг гайхсан гэж бодож байна.Гэхдээ Сэүн дараа нь инээсэн.
Сэүн: би бүх зүйлийг мэддэг "сайхан инээмсэглэлтэйгээ тоглох"
Би будилсан байртай түүн рүү харлаа.Би үнэхээр мэдэхийг хүссэн юм.
Би: чи үнэхээр яаж мэдсэн юм? "Сэүн рүү харах"
Намайг нухацтай байгааг тэр мэдэн: за за гэрэл чинь асаалалтай байсан юм аа гэж хэлээд миний зүүн талд байх бүдэг бадаг гэрэл рүү заалаа.
Би: аан
Сэүн:...бас iphone хэлдэггүй юм
Би эхэндээ будилсан ч Сэүн утсаа гаргаж ирэн миний уншсан гэж хэлэх мессежээ харууллаа.Дахиад л хөөх ааахх гэж бодсоор энэ ямар ичмээр байгааг хараагүй гэдэгт итгэлтэй байна.Энэ илэрхий л зүйл шүү дээ.Би түүний цээжинд нүүрээ наалаа.
Би: намайг ажилгүй гэдгийг мэдсэн талаараа?
Сэүн: би шалгахаар залгасан юм аа,тэр эгч надад итгэж чамайг ажилгүй гэдгийг хэлсэн гэж бодож байна
Тэр ингэсэнд итгэж чадахгүй нь ээ.Энэ Сэүн намайг сэрүүн байгааг үнэхээр мэдэхийг хүссэн юм шиг санагдаж байна,яг л миний юу хийх нь хамаатай юм шиг.Гэхдээ хачин сонсогдож байгаа ч энэ инээмсэглүүлж байв.
Би: одоо чамайг аюулгүй юм шиг санагдахгүй байна "тоглох"
Сэүн: бас яасан бэ?
Би түүн рүү харахад тэр аль хэдийн над руу харсан байлаа.
Би: чи stalker болохоор
Бид нэгнээ ширтэж байгаад инээх нь тэр.Түүний гар доошлон үсийг минь холдуулаад хацарнаас минь эрхий хуруугаараа илэх нь тэр.Бид нэгнээ зүгээр л харж байлаа.Гэхдээ зарим нэг шалтгаанаар зүрх минь цохилоод байна.Би яагаад сандраад байгаа юм бол? Бид аль хэдийн илүү дор зүйлээ хийчихсэн.Гэтэл тэр намайг ингэж ширтэхэд яагаад сандраад байгаа юм бол? Сэүн одоо ч хацарнаас минь барисаар над руу дөхөн үнсэх нь тэр.Энэ яг л оч биднийг цохиод авах шиг л болов.Энэ үнсэлт сайхан санагдаж,би явуулахыг хүссэнгүй.
Дараагийн өглөө
Би сэрэхэд Сэүн хажууд байсангүй.Утсаа шалган үзвэл ямар ч мессеж байсангүй.Өнгөрсөн шөнө надад үнэхээр гайхалтай байсан.Өнгөрсөнөө бодон яаж ч чадахгүй инээмсэглэж байлаа.Өнгөрсөн шөнө түүний гар яг л зүүд шиг байсан бас би дуусгахыг хүсээгүй.Би нүүрнээсээ инээмсэглэлээ арилгаж чадахгүй нүүр гараа угаан нүрээ будаад сургуульдаа явахаасаа өмнө өглөөний цай уухаар доош буулаа.
Ээж: хэн нэгэн сайхан амарсан юм шиг байх юм
Би ээж рүү эргэхэд тэр над руу инээмсэглэлээ.
Би: айн?
Ээж: чи үнэхээр сайхан харагдаж байна,сайхан зүүд зүүдлэсэн юм уу?
Би ямар жаргалтай байгаагаа анзаарсангүй.
Ээж: ямар нэгэн зүйл байна даа
Энэ зөвхөн зүүд байгаагүй ээ ээжээ.Би танд хэлж чаддаг ч болоосой,би хоолны саваа аваад: дараа уулзья ээжээ,хайртай шүү
Ээж: би ч бас хайртай шүү,болгоомжтой яваарай
Би сургууль руугаа алхсаар Сэүнээс мессеж ирсэн байгаа эсэхийг шалгалаа.Гэхдээ байхгүй байна,би урам хугарах хэрэггүй.Гэхдээ тийм ээ миний урам хугарч байна.Тэр надад амласан юм биш л дээ гэхдээ тэр өнгөрсөн шөнийн дараа над руу мессеж бичих хэрэгтэй юм шиг санагдаад байна.Би буруу бодсон юм шиг байна.Сургууль дээр ирээд Сэүнийг байдаг газартаа байхгүй байгааг харлаа.Гэхдээ Нахи тэнд байсан юм.Магадгүй Сэүн бэлтгэлтэй байгаа байх,хонх дуугаран би эхний цагийн хичээлдээ явлаа.Би суудалдаа суун,дэвтэр номоо гарган дахин хонх дуугарсан ч Сэүн ирсэнгүй.Оюун бодол минь Сэүний хаана байгаа бол хэмээн гайхаж байв.Хичээлийн тал нь өнгөрөн Сэүн орж ирлээ.Тэр үнэхээр ядарсан харагдаж байна бас тэр энгийн байдаг шигээ л алхаж байлаа.
Багш: эцэст нь бидэнтэй нэгдсэнд таатай байна ноён Сэүн
Сэүн зогсолгүй ширээ рүүгээ явсаар,би түүнийг ширтэж байлаа.Тэр сайн харагдахгүй байна,өвдчихсөн юм уу? Эхний цаг дуусан,хоёр дугаар цаг аймшигтай байлаа.Эцэст нь өдрийн цайны цаг болон өнөөдөр сайхан байгаа болохоор би гадаа идэхээр шийдлээ.Хэн ч намайг харахгүй газар болох бэйсболын талбайн хажууд ирэн суув.Энэ хоол идэхэд хамгийн шилдэг газар.Би номоо уншсаар,чихэвчээр дуу сонсон хоолоо идэж байв.Би хоёр бүлэг уншиж байхад хажууд хэн нэгэн суухыг мэдэрлээ.Би эргэн гайхширалд орох нь тэр.Хажууд Сэүн сууж байсан юм.Сэүн над руу сулхан ёжтой инээмсэглэн би чихэвчээ авлаа.
Сэүн: яагаад гайхаад байгаа юм?
Яагаад үгүй гэж? чи хэзээ ч надтай сургууль дээр ярьж байгаагүй.Гэнэт л гараад ирэх юм.Мэдээж би энэ бүгдийг толгойдоо хэлж байсан юм.
Би: энд юу хийж байгаа юм?
Сэүн түргэн ойртон санаа алдаад: энд сайхан байна мм? гэж хэлээд толгойгоо мөрөн дээр минь тавилаа.Би юу хийхээ мэдэхгүй байна,хэн нэгэн харах вий хэмээн эргэн тойрноо харлаа.Би түүн рүү харвал тэр нүдээ анисан байв.Сэүн үнэхээр тайван харагдаж байна гэхдээ хэн нэгэн харах вий хэмээн санаа минь зовж байв.
Би: Сэүн
Сэүн хөдөлсөнгүй.
Би: Сэүн
Дахиад л хөдөлсөнгүй.Би түүний толгойг хөдөлгөх гэж байгаад санаандгүй духанд хүрвэл үнэхээр халуунтай байх нь тэр.Энэ халуун уу? Би дахиад түүний толгойд хүрэх гэж хичээсэн ч Сэүн нүдээ нээн гарыг минь түлхэх нь тэр.Сэүн үл ялиг инээмсэглэлтэй над руу хараад эргэн талбайн зүлэг рүү харлаа.Тэр сайн харагдсангүй,царай нь сулхан харагдаж миний санааг зовоож байв.
Би: чи зүгээр үү?
Сэүн: хмм?
Би: чи сайн харагдахгүй байна
Сэүн инээн: би үргэлж сайн харагддаг
Би дахиад түүний духанд хүрэн: чи үнэхээр халуунтай байна "санаа зовох"
Сэүн: би чамд олон удаа хэлсэн шдээ,чи надад хэлэх хэрэггүй "тоглох"
Гэхдээ тэр миний нүүрэн дэх санаа зовнилтыг харан инээмсэглэл нь унан хуурамч инээмсэглэл гарган: би зүгээр ээ
Би түүнд итгэсэнгүй.
Сэүн энийг мэдэн: үнэхээр би зүгээр ээ,хажуугаар нь ямар ч сэтгэл хөдлөл байхгүй санаж байна уу? тийм болохоор надад сана зовох хэрэггүй
Түүний үг намайг өвтгөж байлаа.Түүний тухай надад хамаатай байхыг хүсэхгүй байгаа юм байна.Эсвэл би түүнд санаа зовж байгаад итгэхгүй байгаа байх.
Сэүн: би явлаа гэж хэлээд эргэн явах нь тэр.Зүрх минь бага багаар бутрах унах нь тэр.Би түүнийг явуулахгүй байх ямар нэгэн зүйл хэлэх хэрэгтэй ч тархи минь хэлүүлсэнгүй.Тэр намайг түүнийг асарна гэхэд итгэсэнгүй.Би санаа зовох нь буруу юм уу? Тэрэнд би хэрэггүй.Тийм ээ,зөвхөн Сэүнд ташаал хэрэгтэй.Би зүгээр л түүний явахыг харан дараа нь хонх дуугарлаа.Би санаа алдаад анги руугаа явав.4 цагийн хичээл болоход дахиад л би түүнийг харлаа.Сэүн одоо ч сайхан харагдсангүй.Тэр найзуудтайгаа ярьж байсан ч хэн ч түүний ямар таагүй харагдаж байгааг анзаарсангүй.Бид юу хийсэн ч бидний харилцаанд ямар ч сэтгэл хөдлөл байхгүй болохоор би санаа зовох хэрэггүй.Би ганцааранг орхихоор шийдлээ.Хичээл тарсаар би Нахигийн найзуудтай ярьж байхыг сонслоо.Би хүнийг яриаг сонсдоггүй л дээ гэхдээ тэд дараагийн 4 өдөр Нахигийн эцэг эх хотоос гарах талаар ярьж байсан юм.Энэ түүний хэвийн зүйл гэхдээ түүний хэлэх дараагийн үг нь намайг зогсоосон юм.
Нахи: Сэүн 4 өдөр надтай хамт байна
?: болгоомжтой байхаа мартав аа
Нахи: мэдээж "инээх"
Тэрний юу гээд байгааг би мэдсэн юм.Би гайхах хэрэггүй юм байна.Тэд чинь хосууд шүү дээ.Гэхдээ миний сонссон зүйл...намайг цохиод авах шиг л болов.Би Сэүн рүү хялам хийвэл тэр найзуудтайгаа ярьж байлаа.Би түүний ертөнцийн нэг хэсэг биш...би энийг мэднэ ээ.Удалгүй хонх дуугарсаар би явлаа.Би ямар нэгэн буруу зүйлийн нэг хэсэг болчихсон...би ичиж байна.