CHAPTER 13...
Даваа гариг
Би өглөө эрт сургууль руугаа алхаж байв.Би бүхэл өдөржин Сэүний энгэрт байдаг ч болоосой гэхдээ энэ боломжгүй зүйл гэдгийг би мэднэ ээ.Би номоо хийхээр шүүгээн дээрээ ирэн зогслоо.Гэнэт утас дуугаран гаргаж ирэн харвал Сэүнээс мессеж ирсэн байв.
Чи энэ даашинзтай үзэсгэлэнтэй харагдаж байна
Би түүний намайг даашинз өмссөн байгааг яаж мэдээд байгаад будилж орхив.Түүнийг хайхаар эргэн тойрноо харвал тэр Нахитай зогсож байлаа.Тэр Нахигийн өөдөөс харан зогсох бөгөөд Нахи над руу нуруугаа харуулсан байв.Сэүн над руу харан ёжтой инээмсэглээд эргэн өөр тийшээ харлаа.Энэ улайлгаж орхих нь тэр.Би эргэн харан шүүгээгээ хаагаад хичээл рүүгээ явлаа.Эхний цаг дээр багш лекцээ эхлэн,би анхаарлаа төвлөрүүлж чадсангүй.Нүд минь Сэүн рүү хэсүүчилж байсан юм.Эцэст нь хичээл дуусан,замбараагүй болсон дэвтэр номоо аваад дараагийн хичээлдээ явлаа.Би Сэүн болоод тэдний найзууд аль хэдийн явчихсан байгааг анзаарсан юм.Дараагийн хичээлдээ орох нууц замаар явлаа.Энэ хурдан байдаг юм бас хэн ч мэддэггүй.Замынхаа талд явж байхад хэн нэгэн гарнаас минь чирэн,намайг цочирдуулах нь тэр.Тэр хүн намайг хана руу түлхэн,би хэн гэдгийг нь харвал энэ Сэүн байлаа.
Түүний баруун гар нүүр рүү явсаар томоор мишээн нөгөө гар нь миний бэлхүүснээс барин: сайн уу?
Би инээмсэглэн,тэрээр дур булаам уруулаараа үнсэн авлаа.Бид үнсэлцсээр Сэүний зүүн гар даашинз доогуур орон өгзөгнөөс минь барин дээш өргөх нь тэр.Би нуруугаараа хана налсаар тэнцвэрээ хадгалахын тулд хөлөөрөө түүний бэлхүүсээр ороолоо.Бид яг л бүх амьдралынхаа туршид үнсэлцэж байгаад амьсгаа авахын тулд нэгнээсаа салан Сэүн намайг буцаан буулгаад бид том мишээсээр зүгээр л нэгнээ ширтэж байв.Дараа нь би дараагийн хичээл орж байгаагаа ойлгосон юм.Би явах хэрэгтэй.
Би: би хичээлдээ орох хэрэгтэй байна
Сэүн: дараа гэрт чинь уулзъя,чи энэ даашинзтай үзэсгэлэнтэй харагдаж байгаа ч гэсэн ямар ч даашинзгүйгээр уулзъя гэж хэлэн сүүлийн удаа үнссээр сээтэгнэж байв.Би шууд л анги руугаа яаран,санаа алдаад бодож байсанаасаа ч илүүтэйгээр инээмсэглэж байв.Өнөөдөр яг л амьдралын минь бүх цаг хугацаа шиг л санагдаж байлаа.4 цаг дээр би Сэүнтэй үнэхээр ойрхон байв.Тэр найзуудтай,би энгийнээрээ л ганцаараа.Би Сэүний уруулыг дахиад мэдрэхийн тулд би энэ хичээлийг дуусгамаар байна.Тэр хичээлийн дараа бэлтгэлтэй гэдгийг би мэднэ ээ,гэхдээ хэрвээ энэ л хичээл дуусчихвал өдөр хурдан өнгөрчихнө.Надад хэрэгтэй үед цаг хугацаа удаан яваад байх юм.Эцэст нь хамгийн сүүлийн хонх дуугарлаа.Би хурдхан шиг эд зүйлсээ аваад хаалга руу яарлаа.Хальт Сэүний хажуугаар өнгөрөхөд "5 цаг" хэмээн хэлэхийг сонсов.Тэр хэнтэй ярьж байсанд би итгэлтэй биш байна.Би эргэн түүн рүү харж чадсангүй,хүмүүс анзаарчихна шүү дээ.Тэгээд л би зүгээр явахаар шийдсэн юм.Сэүн магадгүй надтай яриагүй байх,тэр харицаагаа засахаар хичээж байгаа...юу ч эхлээгүй байна.
5 цаг болоход хонх дуугаран би ээжийг байх,тэр ийм эрт гэртээ ирдэггүй дээ хэмээн бодож байв.Хаалган дээр очин хэн гэдгийг харахдаа инээмсэглэлтэй минь гайхшралтай хамт гэрэлтэж байлаа.
Сэүн: чиний царайг харвал чи миний яриаг сонсоогүй гэж бодож байна
Би: би чамайг сонссон "инээмсэглэх" чамайг надтай ярьж байгааг мэдээгүй юм
Сэүн: гэрт чинь уузлъя гэж хэлэхдээ би худлаа яриагүй юм шүү "дотогш орох" тэгээд? гэж хэлээд гараа дэлгэх нь тэр.Мэдээж би эсэргүйцэж чадсангүй.Бидний уруул хоорондоо ууссаар би түүний гар руу үсэрлээ.Тэрнээс хөлс үнэртэж байна гэхдээ би түүнийг түлхэж чадсангүй.Бид амьсгаа авахаар салахад би инээж орхилоо.
Сэүн: юу?
Би үргэжлүүлэн инээсээр: чи муухай үнэртэж байна
Сэүн эхлээд ичсэн харагдаж байлаа.Сэүн: сайн байна,би чамтай шүршүүрт ормоор байна гэж хэлээд хоёр гар дээрээ өргөн угаалгийн өрөө явахаар дээшээ гарлаа.Тэрээр ус гоожуулан,бид хувцасаа тайлан урсах усны доор үнсэлцсээр нэгнээ илж байв.Түүний гар доошлон хэлүү рүү минь очин,хуруугаараа үрж эхлэх нь тэр.Энэ намайг гиншихэд хүргэж байв.Сэүн хуруудаа миний дотогш оруулан миний гинших дуу гарж байлаа.
Сэүн: би одоо муухай үнэртэж байна уу? "шивнэх"
Би юу ч хэлж чадалгүй,зүгээр л үгүй хэмээн толгой сэгсэрч байв.Сэүн өөрийнхөө эрхтнээ гарт минь бариулан,миний гар түүний эрхтэнг далдлаж байсан юм.Тэрээр илэхийн тулд гарыг минь дээш доош хөдөлгөж байлаа.Миний гар түүний эрхтнийг илэх хооронд тэрээр нүүрээ над руу ойртуулан одоо гараараа надаар тоглож байлаа.
Сэүн: би үнэхээр сайн хичээж байна,би амжилт олж байна уу?
Миний тархи хаа сайгүй тархсан байсан болохоор би зүгээр л толгой дохилоо.
Сэүн: би шагналаа авах уу?
Миний бодож чадаж байгаа зүйл бол түүнийг үнсэх.Бид нэгэндээ ууссаар Сэүн намайг дээш өргөн,уусаа хаагаад ор руу очин намайг дээрээ суулгаллаа.Би түүний эрхтэн дээр суун дээш доош хөдөлсөөр хүзүүгээр нь тэвэрч байв.Сэүн намайг дээш өргөсөөр бидний улам хурдалж байв.Бид хэсэг хугацаанд хийхээсээ өмнө тэр ор налсаар намайг хана руу харуулах нь тэр.Тэрээр миний дотогш нэвтэрсээр бэлхүүснээс минь барьж байв.Бид ядрах хүртлээ би түүний дээр гарж байсан юм.Бид нэгнийхээ өөдөөс харсаар халуун амьсгалсаар би түүний хажууд хэвтлээ.Тэрээр намайг зөөлөн үнсэхэд би инээмсэглэн,Сэүн ч хариу инээмсэглэв.Сэүнийг ярих хүртэл бид чимээгүй л нэгнээ ширтэж байв.
Сэүн: миний бэлтгэл дээр ирээрэй
Би цочирдон: юу? "сандран инээх"
Сэүн: би чамайг бэлтгэл дээр минь ирээсэй гэж хүсэж байна
Тэр галзуурчихсан юм уу?
Би: би чадахгүй гэдгийг чи мэднэ шдээ гэж хэлээд би түүн рүү харж чадсангүй,доошоо харан гараараа түүний abs дээр дүрс зурж байлаа.
Сэүн: яагаад чадахгүй гэж?
Би: би зүгээр л чадахгүй гэж хэлээд түүн рүү харалгүйгээр үргэжлүүлэн дүрс зурж байлаа.Гэтэл Сэүн гарыг хурууг минь барин авахад би түүний царай руу харав.
Сэүн: миний юу гэж хэлсэнийг санаж байна уу? "би зүгээр л түүнийг ширтэх" би өөрсдийнхөө харилцаагаа өөрчлөхөөр хичээж байна...хичээж байна,мэдээж бид илт яарч болохгүй гэхдээ бид багахан алхамаар явж болно...тэгээд зүгээр л надаар үргэжлүүл за юу?
Би юу гэж хэлэхээ мэдсэнгүй,би зүгээр гэж хэлж чадахгүй.Гэхдээ би үгүй ч гэж хэлмээргүй байна.Би намайг ороох хөнжилтэйгээ хамт орноос бослоо.Би түүний ч бас босохыг сонсож байв.
Сэүн: юу юм?
Би түүн рүү эргэн хараад: би...
Сэүн ор тойрон над руу ирсээр: надад хэл л дээ
Би: би чадахгүй "Сэүн сэтгэл гонсойсон харагдаж байв" хүмүүс намайг ширтэж,над шиг хэн ч биш хүн яагаад бэйсболын тоглолт үзэж байгааг нэгнээсээ асууна
Сэүн: хэнд хамаатай юм? хэн юу үзэх нь хэнд ч хамаагүй
Би: бас чи одоо Нахитай цуг байгаа
Сэүн чангаар санаа алдаад: би мэднэ ээ гэхдээ...
Би: гэхдээ юу ч биш "сулхан инээмсэглэх" би чамайг сэтгэлээрээ дэмжинэ ээ,амлаж байна "уруул дээрээ үнсэх"
Сэүн бэлхүүснээс минь барин илүү ихээр үнсэж байлаа.
Сэүн: Гэхдээ энэ л бүх зүйл минь юм шүү дээ"шивнэх"