CHAPTER 17...
Хоёр долоо хоногийн дараа...
BEEP BEEP BEEEEPPP
Би нойрноосоо сэрэн зүүн тал руугаа эргэн нүдээ удаанаар нээхдээ түүнийгээ олж харлаа.Сэүн одоо ч энд байна.Урууланд минь удаанаар инээмсэглэл тодрон,гар минь түүний хацранд хүргэв.Тэр хөдөлсөнгүй.Би хуруугаараа түүний уруулны хүрээг тойруулан зурж байлаа.Уруулных нь голд ирэхэд Сэүн гэнэт амаа нээн хурууг минь хазах нь тэр.
"Аув" хэмээн уулга алдаад хуруугаа татан явлаа.Сэүн одоо ч нүд нь аниатай инээн дараа нь нүдээ удаанаар нээв.Би түүнийг гэмшүүлэхийн тулд өвчтэй царай гаргалаа.
"Чи үнэхээр эгдүүтэй юм аа" хэмээн томоор инээмсэглэн согтуу хоолойгоор хэлэв.Сэүн үзэсгэлэнтэй нүдээрээ миний нүд рүү ширтэж байлаа.Би буцаан ширтэн,яг одоо миний хажууд ямар царайлаг залуу хэвтэж байгааг бодож байв.Тэр удаанаар духаа надтай нийлүүлэн,би түүний нүдийг ширтсээр толгойд минь маш олон зүйл бодогдож байлаа.Би энэ залууг минийх гэж дуудаж чадах болов уу? би олон нийтийн газар түүний гарнаас хөтлөх болов уу? Толгойд минь маш олон зүйл эргэлдэж байлаа.Энэ...төгс санагдаж байна.Тэр.Би.Бид.Удаанаар Сэүн хацарнаас минь барин,уруулаа наан би уруулаа түүнийхтэй хөдөлгөсөөр хэсэг хугацааны дараа саллаа.
"Өглөөний мэнд" хэмээн Сэүн хэллээ.
Тэр миний хацрыг эрхий хуруугаараа илсээр би зүгээр л инээмсэглэн нүдээ анилаа.
"Бид босох хэрэгтэй" хэмээн би хэллээ.Гэхдээ би үүнийг биелүүлэхийн тулд эдгээр үгийг хэлэхийг хүсээгүй.Бүхэл өдөржин түүнтэй хамт хэвтэхийг хүссэн.
"Үгүй ээ,бид босохгүй"
"Босно оо эсвэл ээж орж ирээд,биднийг ална бас цогцоснууд сургуульдаа хоцорч очно"
Сэүн эгдүүтэй ёжтой инээмсэглэлтэй над руу ширтэж байлаа.
"Юу?" Тэр одоо ч ёжтой инээмсэглэж байв.
Би босох гэсээр "Сэүн...би тоглоогүй байна"
Сэүн бэлхүүсээр минь тэвэрсээр "хүлээгээрэй ,тоглоом тоглоцгооё"
"Сэүн" би түүн рүү санаа зовон харлаа.Би ээжийг орж ирээсэй гэж хүсэхгүй байна.Өдөр бүр л би ингэж мэдэрдэг.
"Ганцхан тоглоом"
"Ээж-"
"Ганц" тэр ганц хуруу гаргасаар зүрх хайлуулам инээмсэглэлтэйгээ шахаж шаардсаар байлаа.Хэн энэ халуухан залууг эсэргүйцэж чадах юм бэ?
"За яахав...ганц тоглоом"
"Тийм ээ" Сэүн үнэхээр жаргалтай байлаа.Тэр орноос үсрэн,хөлөө завилан өөдөөс минь харан суув.Би ч бас ижилхэн байрлал аван суулаа.
"За,энэ тоглоомыг магадлал нь юу вэ? гэж нэрлэдэг" би түүний яриаг хичээнгүйлэн сонсож байлаа.
Сэүн тайлбарлан "чиний шүдээ угаах магадлал хэд вэ? гэхтэй адил асуулт асууна тэгээд би чамд нэгээс арав хүртэлх тоо өгнө тэндээс би нэг,хоёр,гурав тоолоод бид нэгээс аравын хооронд тоо хэлэх хэрэгтэй.Хэрвээ бид ижилхэн тоо хэлвэл чиний миний хэлсэн зүйл хийх хэрэгтэй.Хэрвээ ижилхэн тоо хэлээгүй бол хийх хэрэггүй мм?" би толгой дохилоо.
"Бие халаалт хийх үү?" би дахиад толгой дохин,Сэүн инээмсэглэлээ.
"За,яг одоо би чамайг үнсэх магадлал хэд вэ? нэгээс хорийн хооронд.Нэг хоёр гурав.."
"Арав" хэмээн бид зэрэг хэлэх нь тэр.Бид ижилхэн тоо хэлсэнд би цочирдож орхилоо.Гэхдээ Сэүн үнэхээр жаргалтай байв.Сэүн ёжтой инээмсэглэн,хөлнөөс минь татаад бэлхүүсээрээ ороолгох нь тэр.Тэрээр хацарнаас минь барин,чихэрлэг халуухан үнсэлтээ удаан гэгч нь тарив.Бид нэгнээсээ салан,духаа нийлүүлэн амьсгалж байлаа.Бас дараа нь тэр духаа салгав.
"За,энэ удаа жинхнээсээ шүү " гэж хэлээд ёжтой инээмсэглэв...энэ удаа тэр өмнөхөөсөө ч илүү зальтай харагдаж байна.Тэр юу бодож байгаа юм бол? үгүй ээ...
"Чиний сургуулиа таслаад манай гэрт ирэх магадлал хэд вэ?" үгүй ээ...ямар нэгэн зүйл болно гэж би яаж мэдсэн юм бол? Сэүн галзуу байх аа
"Чи галзуу амьтан" би түүнд хэллээ.
"Чамд л галзуу байдаг шд" тэр оронд нь намайг улайлгаж орхилоо.Тэр яагаад надад нөлөөлдөг юм бэ?
"Сэүн..."
"нэгээс аравын хооронд"
"Сэүн" хэмээн би хариуллаа.Намайг энийг хийж чадахгүй гэдгийг тэр мэднэ.Тэр манай гэрт ирэх нь түүнд амархан байдаг.Би хэн ч биш шүү дээ.Хэн ч над дээр зочилдоггүй.Манай ээж үргэлж оройтож ирдэг эсвэл тэрнийг унтсан хойгуур Сэүн гэтэж орж ирдэг.Гэхдээ энэ...энэ өөр зүйл.Юу ч болохгүй.
Сэүн зүгээр л давтан "нэгээс аравын хооронд"
Би орноосоо босон "Бид энийг хийж чадахгүй"
"Нэгээс аравын хооронд.Чи тоглоно гэж хэлсэн" тэр миний гарыг барин салаавчлан атган хэллээ.
"Энэ зүгээр л тоглоом,биелэхэд тавь,тавин хувийн боломж бий" хэмээн тэр инээмсэглэн хэлэв.
Би яагаад үргэлж түүнд ингэж бууж өгдөг юм бэ? "за яахав"
Сэүн томоор инээмсэглэн "бэлэн үү?...гурав хоёр нэг"
...
Би ээжийг байгаа эсэхийг харахаар удаанаар шатаар бууж байлаа.Ихэнхдээ Сэүн ээжийг сэрэхээс өмнө явдаг.Гэхдээ бидний бяцхан тоглоом ээжийг явсан эсэхийг эсвэл би түүнийг гэрээс гаргаж чадах эсэхийг шалгах хэрэгтэй болсон юм.Азаар ээж доод давхарт байсангүй.Харин нэгэн бичиг үлдээсэн байлаа.
Хонгор минь,чамтай өглөөний цай ууж чадаагүйд уучлаарай.Ажлаас намайг өглөө эрт дуудсан юм.Битгий уурлаарай за юу? Хайртай шүү ээж нь.
Ээж хэзээ ч надтай хангалттай цаг хамт байдаггүй,үнэхээр их ажилдаг болохоор бид үргэлж өглөөний цайгаа хамтдаа уудаг.Гэхдээ би ойлголлоо.Яагаад ч юм тэр ээж бидний бяцхан тоглоомын мэдэн,эрт явахаар шийдсэн юм шиг.Мэдээж,ээж мэдээгүй биз дээ? би тэгэж л найдаж байна...
Би шууд л дээр өрөө рүүгээ гүйлээ.Гэтэл Сэүн гайхалтай abs-тэйгээ шатны голд зогсож байх нь тэр.Тэр томоор мишээж байв.Сэүн ээж гэрт байхгүй гэдгийг мэдсэн гэдгийг би мэдлээ.
Би зүгээр л толгой сэгсрэн инээж байлаа.
"Би чамаар энийг хийлгэсэндээ итгэж чадахгүй нь ээ" хэмээн би хэллээ.Гэхдээ Сэүн над руу ирэн өгзөгнөөс минь барин дээш өргөв.
"Бидний бодол ижилхэн байгаа нь миний буруу биш шдээ" хэмээн Сэүн мишээн хэллээ.
Сэүн намайг өргөн доош буусаар би түүний дур булаам үсийг самнаж байв.
Хэсэг хугацааны өмнө...
Хэрвээ би дахиад арав гэж хэлвэл тэр арав гэж хэлэхгүй биз дээ? Энэ үнэхээр сайн стратеги төлөвлөгөө шүү.Тэгээд би юу ч хийх хэрэггүй.Би сайн сурагч болоод сургуульдаа явж чадна.Нөгөө талаас би түүгээр хичээлээ ч таслуулахгүй шүү дээ.
"гурав хоёр нэг"
"арав" бид дахиад л ижилхэн хэлэх нь тэр.Өө бурхан минь,үгүй ээ...
"Би яллаа"
"Би юу ч амлаагүй шүү"
"Чи тэгэх хэрэггүй байсан юм" хэмээн Сэүн хэллээ.
Би үгүй хэмээн толгой сэгсэрлээ.Сэүн босон над руу алхсаар ирэн би хойшоо ухарч эхэллээ.Гэхдээ над руу ойртсон хэвээр...
"Сэүн,бид болохгүй ээ"
"Бид болно оо,хийнэ"
Миний нуруу хананд тулан зогслоо.Гэхдээ Сэүн үргэжлүүлэн алхсаар ирж байв.Тэр миний өгзөгнөөс барин,хүзүүнээс минь эхлэн доош сорж эхлэв.
"Би өнөөдөр өөртөө чамайг хүсэж байна" гэж хэлсээр уруулаараа цэг дээр минь хазаж байв.Би ухамсарлахгүйгээр толгой дохих нь тэр.Сэүн уруул минь дээр үнсэн,түлхлээ.
"Гэхдээ..." хэмээн би хэллээ.Би түүний гэр рүү явж чадахгүй ээ.
"Гэхдээ?" Сэүн будилсан байртай асуулаа.
"Гэхдээ манай гэрт үлдэцгээе"
"Тоглоом бол тоглоом"
"Сэүн,би чадахгүй ээ..одоохондоо"
Би түүнийг бууж өгөхгүй гэдгийг харж байлаа.Гэхдээ тэр мишээн "за яахав"
Энэ удаа би мишээсэн юм.
Одоо үе...
Бид доошоо буун гал тогооны өрөө рүү явлаа.Бид хоёул өлсөж байсан болохоор би зарим өндөг,хайрсан ваффлигаар хоол хийхээр шийдэв.Би хольцоо авсаар,Сэүн намайг дагаж байлаа.Энэ намайг инээлгэж байсан юм.Би өндөгөө тэмтчисээр Сэүн ард минь ирэн,удалгүй би ваффлигаа авахаар эргэхэд Сэүн тэндээ зогсож байлаа.Би инээн,түүнийг өнгөрөв.Гэтэл Сэүн араас минь өргөн,ширээн дээр суулгах нь тэр.Энэ нь гайхшруулж орхив.Тэр уруулаа надтай нийлүүлсээр,хоёр гараа хоёр талд минь тависан байх ажээ.Би цамц,сунадаг бариу өмдтэй байх бол Сэүн зөвхөн юу ч байхгүй зөвхөн сагсан бөмбөгийн богино өмдтэй байлаа.Сэүн гуяыг минь илэн,би түүний хүзүүгээр тэвэрч,хөлөөрөө бэлхүүсээр нь ороолоо.Би хөлөөрөө түүний бэлхүүсээр ороох нь...одоо надад хэвийн зүйл.Би энэнд хайртай.
Бид түлэгдсэн өндөг үнэрлэх хүртлээ үнсэлцэж байгаад нэгнээсээ салан "өндөгнүүд" хэмээн би ориллоо.Би ширээнээс буусаар Сэүн цахилгаан зуух руу гүйн,унтраагаад хайруулын тавгаа угаалтуур луу шидэв.Тэрээр ус гоожуулсаар уур савсах аж.
"Новш" гэх түүний хоолойг би сонсон түүн рүү гүйн очин гар руу нь харвал улайсан байх ажээ.Уур түүнийг түлчихэж.
"Энд хүлээж байгаарай" гэж хэлээд би оо авахаар угаалгийн өрөө рүү гүйлээ.Би эргэж ирэхдээ гарыг нь хүйтэн усаар угаагаад арчин,түлсэн хэсэгт нь оогоо түрхэв.
"Энэ юу ч биш ш дээ" түүнийг хэлэхэд би түүнийг над руу харж байгааг мэдрэв.
"Оо түлэгдсэн хэсгийг намдаахад тусладаг юм" гэж хэлээд түүний намайг ширтэн нүдийг харлаа.
"Баярлалаа"
"Энэ миний буруу"
"Үгүй ээ" хэмээн Сэүн хэллээ.Бид угаалтуурт байх хайруулын тавгийг инээж орхив.Сэүн эргэн над руу харахад нь би түүн рүү харан инээхээ болисон юм.
Сэүн нэг гараараа бэлхүүсээр минь тэвэрч,нөгөө гараараа нүүрнээс минь барин уруул дээр минь үнсэж эхэллээ.Бидний уруул нэгэн хэмнэлээр хөдөлж,Сэүний гар цамцан доогуур хэрэн тэнүүчилж байв.Миний гар түүний цээжин дээр байх ажээ.
Бидний бие халсаар Сэүн миний цамцыг тайлан,дээш өргөөд том өрөө рүү явж байлаа.Сэүн өөрийнхөө өмдийг,миний өмдтэй тайлсаар намайг буйдан дээр хэвтүүлэх нь тэр.Тэр миний дээр гарахаар эргэн доош болон хөхийг минь барин авлаа.Сэүн хүзүүг минь хазсаар хөхний толгойг минь оролдож байв.Нэгэн зэрэг түүний эрхтэн намайг үрж байлаа.
"Би болох уу? " хэмээн тэр шивнэлээ.
Би хэзээ ч түүнээс татгалзаж чадахгүй.Би тийм хэмээн толгой дохин,байж сууж ядах нь тэр.Тэр өөрийнхөө дотуур өмдийг,минийхтэй хамт аван,зүүн хөлийг минь үл ялиг өргөн дотогш нэвтэрлээ.Эхэндээ удаан харин дараа нь хурдан.Тэр над руу бүлсээр,би чангаар гиншиж байв.Бид тавин,би түүний үрийн шингэнг мэдэрч байлаа.Тэр надаас татаж гаргаад амьсгалаа барихаар удаан амьсгалж байв.Би түүнд хэвтэх зай өгөхөөр хажуу тийшээгээ эргэн,Сэүн нэг гараа дээр минь тавьж,нөгөө гар нь миний доогуур гулган орох аж.Би түүний булчинлаг гарнаас барин,Сэүн хүзүүнд минь нүүрээ шигтгэж байв.
"Нэг зүйлийг мэдмээр байна уу?" хэмээн би гайхмаар гэгч нь асуулаа.
"хмм?"
"Би хэзээ ч сургуулиа таслаж байгаагүй"
Сэүн инээн "Би чиний рекордыг бусниулчихсан уу?"
Энэ удаа би инээн "Мэдэхгүй ээ,чи надад маш олон зүйл хийж байна"
Сэүн дахин инээн намайг өөр рүүгээ харууллаа.
"Тэгвэл чи ч бас" хэмээн тэр хэллээ.Түүний нүд гялалзаж байна.Түүний нүдэнд сэтгэл уужирч байгаа нь харагдаж байв.Энэ заримдаа намайг сандаргаж бас жаргалтай болгодог.Надад Сэүнд нөлөөлөх юу байгаа юм бол? Хүн бүрийн амьдарлын мөрөөдлийн залуу шүү дээ.Бид гэм нүгэл үйлдсэнийхээ дараа би сандарахдаа ихэнхдээ хийдэг шигээ түүний abs дээр тойрог зурж эхэллээ.
"Санаа зовж байна уу?" хэмээн би түүнээс асуулаа.
"Юунд?"
Би түүн рүү хараад буцан доошоо харлаа.
"Юу ч биш"
"Надад хэл л дээ" Сэүн миний эрүүг өргөн өөр рүүгээ харууллаа.
"Юу ч биш дээ"
"Магадлал хэд вэ-"
"Үгүй ээ" би түүний яриаг таслан хэллээ.
"Чи юу гэсэн үг болохоо надад хэлэх магадлал хэд вэ?"
"Сэүн"
"Нэгээс зуугийн хооронд"
"Үгүй ээ,энэ тоглоом чинь тэнэг"
"Хэл л дээ"
"Чи намайг ямар нэг зүйл хэлүүлэхээр хүчилж чадахгүй шүү"
"Би чадахгүй ээ гэхдээ чи хэлнэ"
Би буйдангаас босон,хөхний даруулга,дотуур өмдөө өмслөө.
"Ханна" би түүнийг үл тоов.
Сэүн ч бас дотуур өмдөө өмсөөд гарнаас минь татан өөр рүүгээ харууллаа.
"Чи надаас энийг асууж чадахгүй байна бас энэ дуусаагүй"
"Чи намайг зүгээр нэг шаачихажаад ямар нэг мэдрэмж байгаа гэж горидоох хэрэггүй" хэмээн би палхийтэл хэллээ.Новш...
Сэүн над руу цочирдсоор харлаа.Би ч бас өөртөө цочирчихоод байна.
"Тэгээд юу хэлэхийг хүссэн юм?"
Би түүнийг түлхэн үлдэгдэл хувцасаа аваад гал тогоо руу явлаа.Гэхдээ тэр намайг дагаж байгааг би сонсож байв.
"Би хичээж байна гэж хэлээгүй бил үү? би өмнө нь байсан харилцааг хүсэхгүй байна" хэмээн тэр хэллээ.
Би зогсон,би яагаад юу ч хамаагүй дурдах хэрэгтэй юм бол? Гэхдээ би одоо эхэлж байна.Би энийг энэ тэнэг шиг зүгээр л ингээд дуусгаж чадсангүй.
"Харилцаа" би түүн рүү эргэн харлаа.
"Бас өмнө нь бид ямар харилцаатай байсан юм? надад хэл Сэүн.Бүхэл дэлхий сонсож чадахаар чанга хэл"
"Ханна" Сэүн миний гарыг барихаар хичээж байлаа.
"Би ямар ч тэнэг харилцааг хүсэхгүй байна гэхдээ чи бол гайхалтай хүн биш гэж үү Сэүн? чамд юу хүссэн чинь байдаг" гэж хэлэхдээ би уурлаж эхэллээ.Гэхдээ яагаад гэдгийг мэдсэнгүй.Эсвэл мэдэж байгаа байх.Яг нарийн хэлж чадахгүй нь.
"Юу яриад байгаа юм?"
"Би чамайг Сэүн гэж хэлж байна.Сэүн,бэйсболын гол тоглогч.Сэүн,Охин болгоны унаж тусатлаа дурладаг залуу.Сэүн,юу ч хийж болох залуу.Сэүн,томоохон үдэшлэг,шилдэг машинтай,багш нарын хайртай залуу.Ялангуяа Сэүн,өрөвдөлтэй гэм буруугүй охиныг ашиглаж чадах залуу.Гэхдээ юу хамгийн дор гэдгийг мэдэх үү? тэр өрөвдөлтэй,цэвэр ариун охин нь БИ" гэж хэлэхдээ гэнэт нүднээс минь нулимс урсахыг мэдэрлээ.Би өөртөө юу хийгээд байгаа юм бэ?
"Бурхан минь,би яаж ийм тэнэг байж чадав аа? эхний мөчид би магадгүй энэ зүйл өөрчлөгдөнө гэж бодсон харин дараагийн мөчид чи Нахитай үнсэлцэж,тэврэлдэж байгаа тэгвэл би үнэндээ юу яриад байгаа юм бол? би энэ 4.3 GPA охин (4.3 GPA гэдэг нь голч оноог хэлдэг бөгөөд Ханнаг тэгэж хочилодог юм)нэгэн залуугаар тоглуулж байгаа гэж хэлж байна.Гэхдээ тэр охин явуулах хангалттай ухаантай байж чадахгүй"
Сэүн над руу удаанаар алхан гэхдээ би хойш ухарлаа.
"Зогс.."
Намайг шүүгээ мөргөх хүртэл тэр над руу ойртож байв.
"Тийм ээ,чиний зөв 4.3 GPA охин.Чи бүхнийг буруу хэлсэн болохоор чи ухаантай биш" хэмээн Сэүн хэлэхэд нь би түүн рүү харлаа.
"Би чиний хэлсэн шиг биш" хэмээн хэлэхэд нь би цочирдож орхив.
Тэр миний нүүрнээс барин нулимсыг минь арчих нь тэр.
"Би бол Сэүн,3.5 GPA ч авч чадахгүй залуу.Би бол Сэүн,найзууд гэх хүмүүсээр ашиглуулдаг залуу.Би бол Сэүн,заримдаа хана цохихыг хүсдэг залуу.Би бол Сэүн,бэйсболын талбайд бөмбөг цохидог залуу.Би бол Сэүн,сургууль дээрээ хайртай охиныхоо гарыг ч барьж чадахгүй залуу.Би бол Сэүн,энэ залуу тэнэг болохоор 4.3 GPA охинд жинхэнэ мэдрэмжээ ил гаргаж чадахгүй залуу бас би тэр охиноор тоглосон гэж бодоогүй байгаасай гэж хүсдэг залуу.Би бол ТЭР СЭҮН,4.3 GPA охиныг хайрлахыг хүсдэг залуу"
Тэр үнэхээр тэгэж мэдэрдэг гэж үү? Би зүгээр л түүнийг ширтэж байлаа.Тэр үргэжлүүлэн хацарнаас минь барьж байв.
"Чи намайг тэр Сэүнээр хардаг ч болоосой "
Би түүнийг тэвэрмээр байна.Тэр одоо үнэхээр өөр харагдаж байна.Сэүнд би хэрэгтэй.Тэрэнд би үнэхээр их хэрэгтэй.Тийм болохоор би түүнийг явуулж чадахгүй.Миний нулимс илүү ихээр урсаж байлаа.
"Гуйя,намайг тэр Сэүнээр хар л даа" хэмээн Сэүн надтай духаа нийлүүлсээр хэллээ.Тэр нүдээ аних ажээ.Надад мэдрэгдэх бүх сэтгэлийн хөдөлгөөнтэй би түүнийг үнсэн авлаа.Би юу хийхээ мэдсэнгүй гэхдээ энэ үнсэлттэй зүгээр гэж хэлж байгаа юм.
Сэүн намайг буцаан үнсээд өгзөгнөөс минь өргөн ширээн дээр суулгаллаа.Би түүнийг чангаар тэвэрч байв.Үнэндээ түүнийг явуулахыг хүссэнгүй.Надад юу ч болсон бай,би түүнийг явуулахыг хүссэнгүй.Би нулимсаа арчсаны дараа бид хэсэг хугацааны дараа нэг нэгнийхээ нүд рүү ширтэж байлаа.
"Надад нэг зүйл амлаач" би дуугарлаа.
"хмм?"
"Дахиж хана цохихгүй шүү"
"Би..." Сэүн эргэлзэж байлаа.
"Надад амла" би нүүрнээс нь барилаа.
"Амлаж байна"
"За" гэж хэлээд гараа татаж авлаа.Гэхдээ тэр одоо ч гарыг минь барьж байв.
"Миний хэлсэн үгс бүр утгатай шүү"
Би түүн рүү будилсан байртай харлаа.
"Би чиний хэлсэн Сэүн биш.Надад итгэ"
Би юу хийхээ мэдэхгүй байсан ч түүнийг үнслээ.
...
Одоо өдрийн хоёр цаг болж байлаа.Бид буйдан дээр суун,би Сэүний тэврэлтэнд байв.Манайд ямар ч зурагт байхгүй болохоор сонголт байхгүй зүгээр л ярилцаж байв.
Би түүний гараар тоглож,өөрийнхөөтэйгээ тааруулж байлаа.Тэр том гартай юм аа.
"Яагаад энэ бүхнээс спортоос бэйсболыг сонгосон юм" би түүнээс асуулаа.
"Би бага байхад аав надад хуванцар бэйсболын цохиур өгсөн бас бид тоглосон юм" тэр инээж байлаа."Тэр үед би аавыг нүүрийг үнэхээр чанга цохичихсон юм гэтэл аав инээгээд бахархаж байсан.Би арав настай л байсан" тэр дурсамжынхаа талаар ярьж байхдаа жаргалтай харагдаж байлаа.
"Чамд аавтайгаа өнгөрүүлсэн ямар нэг дурсамж байгаа юу?" Сэүн надаас асуулаа.
Би зүгээр л үгүй хэмээн толгой сэгсэрлээ.
"Намайг арван настай байхад аав минь нас барсан.Тэрнээс хойш би ээжтэйгээ хамт байгаа бас сайн байгаа шүү.Ээж минь миний мэдэх хамгийн хүчирхэг эмэгтэй" хэмээн хэлэхдээ би гунигтай сонсогдож байлаа.Би дээш Сэүн рүү харвал тэр над руу өрөвдсөн харц явуулж байлаа.Гэхдээ тэр намайг өөртөө ойртуулан татав.
"Намайг уучлаарай" хэмээн Сэүн хэллээ.Би зүгээр хэмээн толгой сэгсэрэв.
"Хэрвээ чи энэ дэлхийн хаа нэгтэй явж чадах бол хаашаа явах вэ?" Сэүн асуулаа.
"Юу?" би түүн рүү харлаа.
"Хэрвээ чи хаа нэгтээ явж чадах бол хаашаа явах вэ?"
"Энд байна" хэмээн би хариуллаа."Би хэзээ ч ээжийгээ орхиж явахыг хүсэхгүй байна харин чи?"
"Энд байна" хэмээн хэлэхэд нь би эргэлзэн харлаа."Би чамайг хэзээ ч ганцааранг чинь орхихийг хүсэхгүй байгаа болохоор"
Энэ намайг улайлгаж орхиллоо.Гэхдээ миний зүрх секунд тутамд сая удаа цохилж байв.Энэ сайн болж байгаа биз дээ? ТЭР Сэүн,би хэзээ ч орхиж чадахгүй.Миний амьдралд ТЭР Сэүн хэрэгтэй.