CHAPTER 18...
Би кафед ширээ цэвэрлэж байхад лхагва гариг үдээс хойш зургаан цаг болж байлаа.Цэвэрлэж дуусаад,арын ажилд туслахаа явлаа.
"Ханна" хэмээн манай менежир дуудлаа."Ширээ долоо"
Би толгой дохин,тэр ширээ рүү харан инээмсэглээд тэр ширээ рүү очлоо.
"Оройн мэнд,юу авах уу эрхмээ?"
"Шарсан халуун ногоотой бургер бас магадгүй орой орондоо чамайг?" Сэүн дээш харсаар ёжтой инээмсэглэн хэллээ.
Би улайн толгой сэгсэрээд "Чи үнэхээр галзуу юм аа,энийгээ мэдэх үү?"
"Зөвхөн чамд л тийм байдаг" хэмээн Сэүн хариуллаа.Би инээн,Сэүн надад меню өгсөөр би захиалгийг нь бичиж байв.Намайг бичиж байх хооронд түүний гар гуяанд минь хүрч байлаа.
Би эргэн гал тогоо руу очлоо.Удалгүй түүний захиалга бэлэн болон,аваад Сэүнд бөхийсөөр ширээн дээр тавьсаар "Надад нэг асуулт байна,чи ойртож болох уу?" хэмээн Сэүн шивнэв.
Би будилж орхилоо.Гэхдээ би түүн рүү ойртсон юм.Сэүн миний ташаанаас барин,уруулны минь ирмэг дээр хурдхан гэгч нь үнсэх нь тэр.Би хурдхан шиг түүнийг түлхээд,хэн нэгэн биднийг харсан энийг харсан эсэхийг харахаар эргэн тойрноо харлаа.Сэүн зүгээр л инээж байв.Тэр яаж инээж чаддаг байна аа? Хэрвээ Нахигийн дагалдангуудын нэг харчихсан бол яах юм? Би түүн рүү үхлийн харц шидээд,эргэн гал тогоо руу явлаа.Би ард ирэн,улайж орхив.Сэүнийг олон нийтийн газар тэгсэнд итгэж чадахгүй нь ээ.Би өөрийг сайн гэгч нь сэвж байлаа.Би бараг л гараа хугалчих шахсан гэж бодож байна.Би тайвшрах хэрэгтэй байна.Үнэхээр их,гэхдээ чадсангүй.Толгойд минь маш олон бодол эргэлдэж байлаа.Тэд бүгдээрээ адилхан асуултууд байв.Хэрвээ хэн нэгэн харсан бол яах вэ? Хэрвээ тэр хүмүүс Нахид хэлчихвэл яах вэ? Маргааш миний амьдрал дуусах уу? Сэүн юу бодож байсан юм бол? Тэр ямар нэгэн зүйл бодож байсан байх.Би хурдхан шиг өөрийгөө тайвшруулаад эргэн ажилдаа орлоо.
Ус дүүргэхээр эсвэл үйлчлүүлэгчдээс бүх зүйл зүгээр эсэхийг асуух болгонд Сэүний нүд над дээр тусаж байгааг би мэдэрч байлаа.Би түүнээс зугтаж байсан юм.Би түүнд уурлачихсан байгаа болохоор түүний уух зүйлийг дүүргэхээр явсангүй.Сэүн тэгэж намайг үнссэний дараа,би түүнтэй ойр байх юу ч хийж болохгүй.
Миний ээлж оройн 6: 30д дууслаа.Гол заал руу харвал Сэүн тэнд байхгүй байв.Би хурдхан шиг хормогчоо аваад гараа угаан,цагаа бүртгүүлээд гарах хаалга руу зүглэлээ.Би гэртээ харихад ямар ч цаг үрэхгүй.6:30д нар жаргадаг юм.
Хаалгаар гарсаар,намайг цочиох нэгэн хоолойг сонслоо.Энэ Сэүн байсан юм.Би түүний цээж рүү цохисон ч Сэүн инээж байх нь тэр.Би түүнд уурласан байгаагаа санан,түүн рүү муухай хараад алхаж эхэллээ.Түүний хийрхсэн инээдийн дараа тэр анзааран,миний араас ирэв.
"Хөөе" би түүнийг үл тоож байв.
"Ханна" би үргэжлүүлэн алхсаар...
"Ээж чинь орой гэртээ ирнэ биз дээ?" Үгүй ээ.Тэр яаж чадаж байна аа? Тэр миний эсрэг ээжийг минь ашиглаж байна.Би дороо зогсон,эргэн харлаа.Түүний ёжтой инээмсэглэл одоо ч байх нь тэр.Тэнэг ёжтой инээмсэглэл.Сэүн над руу алхаж ирэн,одоо ч би ууртай царайгаа хадгалсаар байв.
Сэүн миний өмнө ирэн зогслоо.Бид хэсэг зуур өрсөлдөн,нэгнээ ширтэж байгаад Сэүн ёжтой инээх нь тэр.Түүний гар бэлхүүсээр минь ороон цээжиндээ татав.Би түүнд ялагдахгүй ээ.Түүний ёжтой инээмсэглэл улам томрох нь тэр.Түүний уруул чихээр минь хөдлөж байв.
"Чи ялж чадахгүй гэдгээ мэднэ биз дээ?" хэмээн Сэүн шивнэв.Тэр үл ялиг чихийг минь хазаад,эрүүнээс минь доошлон,хүзүү рүү явж байлаа.Түүний гар цамцан доогуур минь орох аж.Түүний дулаахан гар арьсыг минь шатааж байлаа.Би түүнд уурласаар байхыг үнэхээр сайн хичээсэн гэхдээ түүний хүрэлт тог гүйлгэж шиг л болж байв.Түүний уруул удаанаар дээшлэн уруул дээр минь ирэн зогсох нь тэр.Түүний уруул надтай нийлэн,би нүдээ анин түүнийг өөртөө хүргэхгүй гэж хичээж байв.Гэхдээ би бууж өглөө.Би цаашид тэсэж чадахгүй нь.Надад түүний уруул хэрэгтэй байна.Түүний шанаанаас нь барин,аман дотроо түүний хэлийг нь сэлгүүцүүлж байлаа.Би түүний инээхийг сонсов."Чамд хэлсэн шдээ" гэхдээ надад хамаа байсангүй.
Сэүн миний хацарнаас барин,хөл минь шалнаас хөнгөхөн өргөгдөх нь тэр.Бидний хэсэг зуур үнсэлцсэний дараа бид амьсгаа авахаар саллаа.Миний нүд аниатай байх бөгөөд нүдээ нээх мөчиддөө Сэүний ч бас нүдээ нээж байгааг харлаа.Тэр инээмсэглэж байна.Намайг ялагдсанд тэр жаргалтай байна.Би түүнийг түлхээд эргэн,ууртай царайгаа гаргалаа.Би эргэж харан явсан ч түүний араас минь дагах хөлийн дууг сонсож байв.Сэүн намайг барьж авахдаа,бид түүний мотоцикл рүү алхсаар тэр гарнаас минь салаавчлан хөтлөлөө.Би уурласан мэт царайлж байсан ч дотроо толгой минь эргэж байсан юм.
Бид манай гэрт ирэн,би мотоциклээс буух зуураа түүнээс чанга гэгч нь тэврэх гараа тавилаа.Мөн хамгаалалтын малгайг нь аван түүнд буцаан өгөв.Миний үс замбараагүй болжээ.Сэүн нүүрнээс минь үсийг минь холдуусаар инээж байв.Би инээмсэглэлээ...гэхдээ дараа нь би түүнд одоо ч уурласан юм шиг царайлж байгаа гэдгээ ойлгосон юм.Би эргэн байшин руугаа алхлаа.
Сэүн биднийг хаалганд ирэх хүртэл намайг дагаж байв.Би түлхүүрээ олохоор хичээсээр нурууг минь шахаж байлаа.Цүнхнийхээ ёроолоос түлхүүрээд олоод,хаалгаа онгойлгон,Сэүн дагаж орж ирэв.Би түлхүүрээ хаалганы хажууд байх жижигхэн ширээн дээр тавилаа.Удалгүй хаалгаа хаагдан,Сэүн араас минь өргөн,би яг л харуулдаа баригдсан жоохон хүүхэд шиг чарлах нь тэр.Тэрээр намайг буйдан руу шидэн өөрөө дээр минь гарлаа.
Сэүн над руу ширтэж байлаа.
"Би одоо ч чамд уурласаар байгаа" хэмээн би түүнд хэллээ.
"Бас яагаад вэ?" Сэүн жүжиглэж байв.
"Чи яагаад гэдгийг мэднэ"
"Би мэднэ гэж бодохгүй байна" Тэр хачин ёжтой инээмсэглэлтэйгээ одоо ч жүжиглэж байлаа.
Би өөр тийшээ харлаа.Гэтэл тэр эрүүг минь өргөх нь тэр.Тэгвэл би түүнийг царайг харж чадна шүү дээ.Гэхдээ би түүний нүднээс дальдчиж байсан юм.Энэ удаа би үнэхээр ууртай байна.Бас тэр одоо л мэдлээ.
"Хөөе.." Би одоо ч түүн рүү харсангүй."За намайг уучлаарай" Дахиад би түүний нүдтэй уулзав."Уучлаарай " хэмээн тэр чин сэтгэлээсэй хэлж байлаа.
"Энэ бидэнд...аюултай гэдгийг чи мэднэ шдээ" хэмээн би хэлэв.
"Мэднэ ээ,би тэгэх хэрэггүй байсан юм" хэмээн тэр хамар дээр дараа нь уруул дээр үнссээр хэллээ."Гэхдээ хэн үзэсгэлэнтэй үйчлэгчийг эсэргүйцэж чадах юм?" Сэүн инээлээ.Гэхдээ би энэ удаа улайсаар инээв.Бид хэсэг хугацаанд үнсэлцээд тэр надаас салах нь тэр.
"За 4.3 GPA охин,одоо чи намайг уучилчихлаа,чи царайлаг залууд туслаж чадна гэж бодож байна уу?" Сэүн дээрээс минь босон,цүнх рүүгээ явж би дээш босон суулаа.
"Хэний царайлаг залуу юм?" Сэүн над руу гомдон эргэж харлаа.Би түүний нүүрний хувиралыг харан инээж орхив.
"Хаха за за,чи энд ганц хөгжилтэй нь байна,би ойлголлоо" хэмээн тэр шоолон хэллээ.Гэхдээ инээмсэглэл нь төгс юм.Тэрээр хоёр цаас гаргаж ирэн надад өгсөн нь математикын шалгалтын цаас байв.
"54% F" би цочирдсон байртай түүн рүү харлаа.Тэр надад сандарсан инээмсэглэл өгч байв.
"Тэгээд чи энэ дахиж царайлаг биш залууд туслаж чадах уу?"
"Хмм...би энэ тухай бодох хэрэгтэй байна" хэмээн хэлэхэд Сэүн эргэлзээтэй харц шидэв.Би инээж орхилоо.
"Би туслана аа гэсэн үг,4.3 GPA охинтай харьцуулахад өөр хэн туслаж чадах билээ дээ?"
Би түүнд туслана гэдгээ мэдэгдүүлэхээр зөөлөн инээмсэглэл өгч байлаа.Тэр санаа алдсаар тайвширсан харагдана.
"Гэхдээ би наалдамхай байгаа болохоор эхлээд усанд орно" гэж би хэллээ.Энэ нь Сэүнийг догдлуулж орхив.
"Би нэгдэж чадахаар удаан бол дургүйцэхгүй ээ" хэмээн Сэүн ёжтой инээмсэглэх нь тэр.Би толгойгоо сэгсрэн инээгээд дээшээ гүйлээ.
Сэүн хэзээ ч миний хэлсэн үгийг дагадаггүй тэгээд л тэр миний араас гүйх нь тэр.Би түүнийг бэлтгэлээсээ гарч ирсэн гэдгийг мартчихаж.Тэгвэл бид ч бас адилхан наалдамхай байгаа юм байна.
Бид хувцасаа тайлсаар банн руу орж байв.Би эргэн халуун усаа эргүүллээ.Халуун ус бидний биеэн дээгүүр урссаар бид нэгнээ савангаар хөөсрүүлнэ.Би зөөлхөн түүний нурууг үрэн бас тэр миний цээжийг угаан би ч мөн адил хатуу цээжийг нь биеийн үүрүүрээр үрж байлаа.Дараа нь бид нэгнийхээ үсийг угааж өгөхөөр хөдөллөв.Гэхдээ би түүнд богинохон байсан болохоор бид адилхан хиийж чадсангүй.Бид савангаа зайлсаар нэгнийхээ биеийг илсээр төгсгөлд нь шүршүүрт үнсэлцэж байв.Түүний гар миний өнөөх хэсэг рүү явах нь тэр.Тэр нэг хуруугаа дотор минь наан,эрхий хуруугаараа хэлүүг минь үрж,хуруугаа нааш цааш хөдөлгөсөөр хуруу нь хоёр боллоо.Би гиншиж байв.Түүний нөгөө гар хөхийг минь илнэ.
Бид хийж дуусаад,би шүүгээнээс хоёр алчуур аван түүнд өглөө.Сэүн бэлхүүсээрээ ороосоор,би биеэ ороож байв.Бид тольны өмнө зогсохдоо биеээ ороосоор,тэр араас минь бэлхүүсээр тэврэн толгойгоо мөрөн дээр минь тавив.Бид зүгээр л инээх хүртлээ тольны тусгалд нэгнээ ширтэж байв.Би түүн рүү харахаар эргэн харлаа.Би түүнээс намхан тийм болохоор Сэүн хоёр талд минь хоёр гараа тависаар уруулаа доош над руу авчирлаа.Миний гар түүний цээжин дээр байх аж.Энэ намайг инээлгэж орхисон юм.Би шууд л гараараа түүний амыг таглах нь тэр.
"Чамд математикын хувийн багш хэрэггүй юм уу?"
"Надад уу?" Сэүн тоглон одоо ч уруул дээр нь үнсэж байв.Би инээн толгой дохилоо.
"Чи гэдэгт би итгэлтэй байна,ишлэлээр бол чи царайлаг залууд туслаж чадна гэж бодож байна уу?" хэмээн би эрэгтэй хоолойгоор хэллээ.
"Хмм...энэ би гэж бодож байна,яг л над шиг сонсогдож байна" Сэүн тоглосоор байв.
Би инээн,түүний гартай салаавчлан хөтөллөө.Энэ түүнийг гайхшруулсан ч инээмсэглэж байв.Би түүнийг угаалгийн өрөөнөөс гаран өрөө рүүгээ орлоо.Би том цамц,сунадаг богино өмд өмсөх бол Сэүн сагсан бөмбөгийн цамц...бас ямар цамц байхгүй.
Бид хоёул өлссөн байсан болохоор би хурдхан шиг чипстэй сэндвич,ундаа хийлээ.Бид идэж дууссаныхаа дараа орон дээр гэрийн даалгавараа хийн,би түүний хөлний завсар суун,түүнд зааж байв.
"Одоо 31 асуудалыг ороолдоод үз дээ"
"Аххх би тоо бодохыг үзэн яддаг" Сэүн хэлээд санаа алдлаа.
Би түүн рүү эргэв."Битгий үзэн яд.Энэ чамд тэтгэлэг авахад чинь туслана тэгэхээр чи хайрлах хэрэгтэй тэгвэл чи хэзээ ч дахиж харахгүй"
Сэүн инээн "Чи яагаад ийм ухаантай юм?"
Би мөрөө хавчлаа.
"За яахав,чамд зориулж би тоо бодохыг хайрлана аа.Би юу ч хамаагүй хайрлана" хэмээн тэр уруул дээр минь үнссээр хэлэв.Энэ нь намайг инээмсэглүүлж орхив.Сэүн мөрөн дээр минь тависан эрүүтэйгээ тоогоо бодож байв.9 цаг болж,би одоо ч түүний гаран дотор түгжигдсэн хэвээр байх аж.Харин дараа өглөө нь сэрэхэд Сэүн хажууд байсангүй.Гэхдээ нэгэн бичиг ширээн дээр байхыг оллоо.
Баярлалаа үзэсгэлэн гоо минь.Чамайг сайхан амарсан гэж найдаж байна хэмээн бяцхан зүрхтэй бичсэн байлаа.Би инээмсэглэв.
Эхний цаг дээр би Сэүнийг найзуудтайгаа ирж байхыг харлаа.Тэр ямар нэгэн зүйлд инээж байсан юм харин дараа нь надтай харц тулгарах нь тэр.Сэүн над руу инээмсэглээд эргэн найзуудынхаа инээлтэнд орлоо.Хичээлийн дунд үед би зөвлөгчийн өрөөнд дуудагдах нь тэр.Би яагаад гэдэгт нь итгэлтэй биш байна.
"Хатагтай И,чамайг харахад сайхан байна" зөвлөгч багз Кан ийнхүү хэллээ.
"Би ч бас" би хачин гэгч нь хэлэв.
"Тэгэхээр чамайг дуудсан шалтгаан бол У Сэүнээс болсон юм" хэмээн тэр яриагаа эхлүүллээ.Би санаа зовж байв.У Сэүний тухай юу гэж? Тэрэнд би хэрэгтэй юу мэдсэн юм бол?
"Битгий ингэж аймшигтай хар л даа,хатагтай И.Сэүн зүгээр л хувийн багштай болох хүсэлт тависан юм бас чи өмнө нь олон сурагчдад хичээл зааж байсан болохоор чамайг төгс таарах байх гэж бодлоо тэгээд яаж байна? чи хийх үү?"