31 страница15 июня 2016, 11:40

CHAPTER 27

-Гэгээ-

-Ханнагийн талаас-Бямба гариг

Би бүхэл өдөржин гэртээ байсан ч үр бүтээмжтэй өдөр байлаа.Орноосоо босоод хувцасаа солилгүй өдөржин унтлагныхаа хувцастай байх бөгөөд гэрийн даалгавараа хийж дуусаад хоёр ном уншсан.Энэ бүгд Сэүний бодлоос намайг салгаж байсан ч үнэхээр хэцүү байв.У Сэүн бүхэл өдөржин толгойд минь наалдаж байлаа.Цаг руу харвал оройн долоон цаг болж байх нь тэр.Сэүн Намитай үдэшлэг рүү явсан эсэхийг нь гайхаж л байна.Энэ энгийн нэгэн үйл ажиллагаа гэж сонссон.Сэүнийг хослол өмсөж,Намиг гайхалтай даашинз өмсөж байгаагаар би төсөөлж байв.Тэд яг одоо хосууд шиг харагдаж байгаа байх даа...боль Ханна.Зүгээр л Сэүнийг хүссэнээр нь хийлгэ.У Сэүн миний тухай битгий бодоорой.Ханна түүний тухай бага бод бас бага сана хэмээн би үргэжлүүлэн өөртөө хэлж байлаа...гэхдээ би түүнийг санаад байна.

17 настай өсвөрийн охины хувьд би уг нь адал явдалтай зүйл хийхээр гарах хэрэгтэй юмсан гэтэл унтлагны хувцастай,халуун шоколад уун,өөр охинтой цагийг гайхалтай өнгөрүүлж байгаа залууг санаад сууж байна,яг л олон ангит драма шиг сонсогдож байх чинь.Би үргэжлүүлэн янз бүрийн зүйл хийж,өөртөө оройн хоол хийн өөрийгөө сатааруулж байлаа.

Оройн 10 цаг боллоо.Цаг үнэхээр хурдан явах юм.Шүршүүрт орохоор бэлдэж байхад гэнэт утас дуугарав.

"Байна уу?"

"Хонгор минь,би байна"

Би яагаад ээжийг залгаж байхад урам хугараад байгаа юм бол?

"Ээжээ"

"Би зүгээр л чамд оройтож очно гэдгээ хэлэх гэсэн юм.Уучлаарай...."

"Зүгээр ээ ээжээ"

"Хаалгаа түгжээд аюулгүй байж байгаарай за юу?"

"Мэднэ ээ,ээжээ"

"За...хайртай шүү"

"Би ч бас хайртай шүү"

Би утсаа таслаад ор руугаа шидэхэд дахиад дуугарах нь тэр.Ээж хаалгаа түгжээрэй гэдгийг дахин нэг удаа сануулах гэж байгаа юм.Би дугаарыг нь харахгүй шууд авж орхилоо.

"Ээжээ,битгий санаа зов доо.Би хаалгаа цоожлоно оо" хэмээн би залхсан байртай хэлэв.

"Тэгвэл би яаж орох юм?" Сэүний хоолой гарах нь тэр.Энэ миний амьсгалыг зогсоож орхив.

"Сэүн..."

"Сайн уу..." түүний хоолой тайван бус сонсогдож байлаа.

"Чи яагаад-"

"Одоохондоо унтаагүй байгаа биз дээ?"

"Би-"

"Сайн байна.Би гадаа чинь байна" хэмээн Сэүн хэлээд утасаа таслах нь тэр.

Би доод давхар руу гүйн хаалган дээр ирээд гүнзгий амьсгаа аван хаалгаа онгойлголоо.Би цочирдолд орох нь тэр.Намайг унтлагны хувцастай тэнэг юм шиг харагдаж байхад хаалганы минь өмнө царайлаг залуу зогсож байлаа.Тэрээр хөх хар хослолтой,хар саарал зангиа мөн саарал цамц өмссөн байх аж.Сэүн үргэлж царайлаг харагддаг гэхдээ яг одоо түүний байгаа байдал миний сэтгэлийг эзэмдэж байлаа.

"Муугүй шүү мм?"

Түүний хоолой намайг бодлоос минь салгаж орхилоо.Сэүн над руу ёжтой инээмсэглэх аж.

"Чи энд юу хийж байгаа юм?"

"Би бага зэрэг өлсөөд,хаягдсан залуутай хоол хуваалцах уу?"

Би дохин тэрээр орж ирэн над руу ойртлоо.Түүнээс алкохол үнэртэх нь түүнийг улам сэтгэл татам болгоно.Бид гал тогоонд орж ирээд би оройн хоолон дээр хийсэн пастагаа авлаа.

"Паста зүгээр үү?"

"Төгс"

Би аягатай пастагаа халаагч (печь) руу хийн урд зогсон хүлээлээ.Би Сэүн рүү харж чадахгүй нь.Гэтэл Сэүн ард минь ирэн бэлхүүсээр ороон тэврээд нүүрээ хүзүүнд минь шигдэх нь тэр.Би өөрийгөө удирдах хэрэгтэй эсвэл түүнийг ганц хүрэхэд л ухаанаа алдчих нь.Түүний үнэр намайг уусгаад байна.Би түүний хүрэлтээс зугтах гэж хичээж байлаа.

"Сайхан үнэртэж байна"

Чи л сайхан үнэртэж байна хэмээн би хэлэхийг хүсэж байлаа."Үдэшлэг дуусчихсан уу?" би ийнхүү асуув.

Сэүн юу ч дуугарсангүй зөвхөн хүзүүнд минь толгойгоо дохихыг л мэдэрлээ.

Халаагч дууссан хэмээн дохио өгөн би түүний Сэүний хүрэлтээс зугтах гэж анхаарлаа хандуулж байсан болохоор цочиж орхилоо.Хоолыг авахад Сэүн тэврэх гараа татан ширээн дээр тавин Сэүн ч ширээн дээр суув.Би эргэн түүнд ус хийж аваад ширээн дээр суулаа.Тэрээр хоолоо идэн,би чимээгүйхэн түүний идэхийг харна.Тэр үнэхээр өлссөн байгаа юм уу эсвэл хоолыг минь идэж дуусгахыг хичээгээд байгаа юм уу?

Тэр эцэст нь хоолоо дуусгаад усыг ганц балгаар дуусгах нь тэр.Би гайхаж орхилоо.Тэр үнэхээр өлсчихөж.

"Би угаачихья" хэмээн хэлээд би аягаа аван угаалтуур руу эргэлээ.Савангаар угааж байх зуур Сэүн хажууд минь ирэн шүүгээ налан зогсов.Гэнэт Сэүн намайг татан шүүгээн дээр суулгах нь тэр.Тэрээр хөлийг минь дэлгэн гуянаас минь татан өөртөө ойртуулаад уруул дээр минь үнсэж эхлэхэд нь би түүний хүзүүнээс барин түлхээд инээмсэглэн "Сэүн..."

"Би чамд өлсөж байна гэж хэлсэн шдээ" Тэр ёжтой инээмсэглэнэ.

"Үдэшлэг ямар байсан?"

"Энэ хамаагүй ээ" хэмээн хэлээд хүзүүг минь үнсэж эхлэх нь тэр.

"Сэүн..." би түүнийг хүзүүнээсээ холдуулаад нүд рүү харвал тэр ч бас намайг ширтэж байлаа.Тэр дүнсгэр бас ядарсан харагдана.

Би түүний зангиаг тайлаад "Энэ хоолойг чинь боож байгаа байх"

Сэүн гарыг минь барин үнсээд "Чи энд байхад лав биш"

Бид харц тулгаран би түүний хоёр хацарнаас барин духан дээр нь үнслээ.Дараа нь шүүгээнээс нь буун хүзүүгээр нь ороон уруул дээр нь үнсэв.

"Би үргэлж энд байна аа..." хэмээн намайг хэлэхэд Сэүний уруул минийхтэй уусч эхэллээ.

"Сайн байна...надад чи хэрэгтэй болохоор" Сэүн ийнхүү хэлэхэд би толгой дохилоо.

Би түүнийг өрөөндөө авчирахад Сэүн орон дээр суулаа.Би түүний хөлний завсар зогсож байх хооронд Сэүний гар ташаан дээр минь байх аж.Түүний цамцны товчыг тайлан цамцыг нь тайлаад мөн өөрийнхөө цамцыг ч тайлан зөвхөн дотуур өмд болоод хөхний даруулгатайгаа үлдлээ.Би түүний өвөр дээр суун,бид нэгнийхээ нүд рүү ширтэх аж.Би хүзүүгээр ороон уруулан дээр нь үнсэхэд Сэүний гар дотуур өмд рүү минь орон тайлж орхих нь тэр.Миний гар доош яван түүний өмдний тэлээ болоод товчыг тайлахад Сэүн дотуур өмдөө тайлаад надаас татан дотор минь дүрж орхилоо.Сэүний гар хөхнөөс минь барин атгасаар миний гар түүний цээжин дээр байх аж.Бид нэгэн хэмнэлээр хөдлөнө.

Эцэст нь бид дуусаад би түүний хажууд хэвтлээ.Түүний гар доогуур минь ороон тэврэв.Би толгойгоо түүний цээжин дээр тавиад бэлхүүсээр нь тэврэх бөгөөд бид хоёул амьсгаадах аж.

"Надад боломж алга" Сэүн гэнэт дуугарлаа.Би толгойгоо өргөн түүн рүү харвал тэрээр үргэжлүүлэн "Үдэшлэг дээр...над шиг маш олон залуус байсан.Надаас сайн.Надад боломж алга.Сүрэг шувуудтай харьцуулахад би жижигхэн шоргоолж.

Би түүнийг үнсээд "Чамд боломж байгаа үгүй ээ чамд боломж хэрэггүй.Нэг л өдөр болохоор чи дуртай зүйлээ хийх хэрэгтэй.Тэр боломж чинь аз завшаан болно харин тэр аз завшаан чинь чи болох болно.Тэд чамайг хүснэ ээ У Сэүн.Чи өөртөө итгэхгүй байсан ч...би чамд итгэж байна"

Би өөрийнхээ хэлсэн үгэнд цочирдож орхилоо гэхдээ тэд үнэн.Бидний харилцаа ямар ч болсон бай би үргэлж хажууд нь байна гэдгийг л мэдүүлэхийг хүссэн юм.

Сэүн намайг өөртөө ойртуулахад нь би нүдээ анилаа.Миний хамгийн сүүлд сонссон үг...

Намайг уучлаарай Ханна...

-Гэгээ-

31 страница15 июня 2016, 11:40