CHAPTER 39
-Гэгээ-
Өдрийн хоолны цаг.
"Бүхэл шөнөжин хичээл хийсэн юм уу?" Жунин инээх ажээ.
Би хуурамч инээмсэглээд "Тиймэрхүү л зүйл"
Би хоолны зааланд Жунинтэй сууж байх бөгөөд тэр миний улайсан нүдийг ярьж байв.Би түүнд Сэүнээс болоод уйлсан гэдгээ хэлж болохгүй шүү дээ.Сэүн хол өөрийнхөө алдартай ширээнд суун,над руу ширтэж байлаа.Нами өөрийнхөө дагуул охидынхоо нэгэнтэй ярьж байв.
"Тэгээд...чи өнөөдөр орой давтлагаа хийх үү?" Жунин ийнхүү асуулаа.
"Мм үнэндээ би өнөөдөр орой Эмилитэй төлөвлөгөөтэй байгаа" би уучлалт гуйх аястай хэлэн,саладаа хутгаж байлаа.
"Аан тийм л дээ,зүгээр ээ.Зочид эн тэргүүд шүү дээ" Жунин тоглох аж.
Би инээж эсвэл инээмсэглэсэнгүй.Тэр хоолойгоо засаад "Би зүгээр л гэж хэлэн гэсэн юм аа.Даваа гариг хүртэл шалгалт байхгүй тэгээд магадгүй бидний хоёр дахь болзоо давтлага байж болох л юм?"
"Мм...тийм ээ" би итгэлтэй бус хэллээ.
Жунин инээмсэглэн,пиццагаа идэх ажээ.
Сэүн одоо найзуудтайгаа ярьж байлаа.Би түүний үгийг дахин бодно.Би зүгээр л...юу гэсэн үг юм бол? Сэүн яагаад намайг орхиж явсан юм бол? Би ийнхүү мэдрэмжтэйгээ зөвшилцөж байлаа...би түүнтэй уулзах хэрэгтэй юу?
Хонх дуугарсаар,Жунин бид хоёр хоолоо дуусгалаа.
Оройн цаг..
"Тэгвэл би одоо явлаа.Хэрвээ би оройтхоор болвол би чам руу мессеж бичнэ ээ" хэмээн Эмили болзоондоо явахаар хэллээ.
Би толгой дохиод,тэрээр намайг хальт тэврээд явлаа.Би гартаа ногоон богино,цагаан цамц мөн хар даашинз барисаар үлдэх ажээ.Даашинзаа доош тавиад гэрийн даалгавараа хийхээр шийдэв.
Гуйя,надтай уулзаач дээ..
Сэүн 30 минутын ийнхүү бичих нь тэр.Би түүнд хэлэх хариултаа бодож байлаа.Зүрх минь яв гэж хэлэх боловч зүрх минь түүний арганд битгий уна хэмээн хэлэх аж.Би зүрхээ үгүйсгэж чадахгүй нь.
1 цаг...
Би эцэст нь түүн рүү буцаан хариу бичлээ.Надад одоо ямар ч байхгүй бас би Сэүний юу гэж хэлэхийг сонсмоор байна...түүний дахиад ингэж жүжиглээд байгаа шалтгааныг нь.Түүний юу гэж хэлэхийг нь сонсоход өвдөхгүй биз дээ?
Би чамайг гэрээс чинь авъя.
Сэүн над руу хариу бичлээ.
Би гүнзгий амьсгаа авлаа.Би тайвшрах хэрэгтэй,яагаад ч юм сандраад байна.Сэүн намайг илүү ихээр өвтгөж ч болно эсвэл түүний миний сэтгэлийн тэнхээг эвдэх үгсийг нь ч сонсож чадна.
За хэмээн би хариу бичив.
Хоёр минутын дараа Сэүн гадаа ирчихлээ хэмээн мессеж бичих нь тэр.Би гадагшаа гарахад Сэүн машиныхаа хаалганы урд зогсож байв.Би түүн рүү алхан,түүний урууланд жижигхэн инээмсэглэв тодрох ажээ.Тэрээр надад хаалгаа онгойлгож өгөн,намайг гайшруулах ч би суудалд нь суусаар хүйтэн царай гаргах ажээ.Илүү зүйл юу ч болсонгүй.Тэр хаалга хаагаад өөрөө жолооныхоо ард суун хөдөллөө.
Машин чимээгүй байх ажээ.Би түүнтэй харц тулгарахгүйн тулд өөр цонхоор ширтэж байв.Сэүн над руу харахаар бага зэрэг толгойгоо эргүүлсэнийг би мэдэрсэн ч түүнд анзаарсан гэдгээ мэдэгдэхгүйг хичээнэ.20 минутын дараа эцэст нь бид нэгэн газар ирсэн гэдгээ...ойлгосон юм.Би суудлын бүсээ тайлан харвал энэ түүний өмнө нь намайг авчирч байсан газар байв.Тэр бага байхдаа аавтайгаа бэйсбол тоглодог байсан гэж хэлж байсан юм.Гэхдээ одоо түүнд юу ч биш.Би цонхоор эргэн тойрноо хараад над руу харах Сэүн харлаа.
Сэүн сандарсан байртай инээмсэглэн "Сайн уу"
"Би чамд ганц цаг өгнө гэж хэлсэн.Надтай ярих хэрэгтэй байгаа зүйл чинь юу юм?" би хүйтэн өнгөөр ийнхүү хэллээ.
Түүний инээмсэглэл алга болон,хоолойгоо засаад "Хмм...би зүгээр л чамд сүүлийн шалгалт дээрээ +B авсан гэдгээ хэлмээр байна...тэгээд баярлалаа" хэмээн сандрангүй хэлэв.
"Сэүн...хэрвээ ингээд ярих зүйл чиш болсон-"
"Үгүй ээ,б-би" Сэүн ээрэн ярьж байлаа.
"Юу гээч Сэүн? зүгээр л надад хэлэх хэрэгтэй зүйлээ хэл.Тэгвэл бид бид дахиж нэгнийхээ амьдралд байх хэрэггүй болно"
Тэрээр миний үгэнд хөмсөг зангидаад гүнзгий амьсгаа аван "За яахав гэхдээ чи юу ч болсон намайг уучлана гэсэн амлалтаа биелүүлэх хэрэгтэй.Чи надад амласан биз дээ?"
"Энэ яг одоо хамаагүй зүйл.Тэдгээр амлалтууд-"
"Чи амлалтыг эвдэж мэддэггүй 4.3 GPA охин болохоор биелүүлнэ гэж амласан.Үнэн биз дээ?" тэрээр миний яриаг таслан хэллээ.
Би түүн рүү үл итгэсэн байртай харлаа.
"Зүгээр л намайг сонсоорой за юу? Би өөр юу ч асуухгүй гэхдээ миний хэлэхийг зүйлийг л сонсоорой"
Би түүнийг ширтэх ажээ.
Сэүн өвөр дээрээ байгаа гар руугаа харан "Би чамайг өвтгөсөн...тэр шөнө...би тэдгээр үгсийг хэлэх гээгүй юм шүү.Би чамд хайртай Ханна,би хайрлах хэрэгтэйгээсээ ч илүү их хайртай.Би чамд дурлачихсан.Тэр өдөр чамд тэдгээр үгсийг хэлэх нь намайг үнэхээр өвтгөсөн гэхдээ би тэгэж хэлээгүй бол чи миний үйлдэлд итгэхгүй гэдгийг чинь би мэдэж байсан юм.Би чамайг өвтгөсөнөө мэднэ гэхдээ хэрвээ би чамд тэдгээр үгсийг хэлээгүй бол чи илүү ихээр өвдөх байсан"
Би цочирдож орхилоо.Нүүр минь халуу дүүгэн,бодол минь дүүрчихээд байв.
"Яагаад тэгэх хэрэгтэй байсан юм?" би түүний хэлсэн зүйлд ямар ч хариу үйлдэл үзүүлэхгүйг хичээж байв.Сэүн юу ч хэлэхгүй өвөр рүүгээ харах ажээ.
"Хэл Сэүн,яагаад тэгэх хэрэгтэй байсан юм?" би илүү чангаар хэллээ.
"Нами..."
Би одоо илүү ихээр эргэлзэж байлаа.
"Нами бидний тухай мэдчихсэн.Тэр чиний амьдралыг там болгохоор төлөвлөж байсан юм" тэрээр зөөлөн хэлэх аж.
Би амьсгаа аван,гадаах руу харцаа шилжүүллээ.
"Ханна..." Сэүн шивнэлээ.
Би чимээгүй байв.
"Ямар нэг зүйл хэлээч дээ"
Би эцэст нь түүний хэлсэн зүйлд өөрийгөө тайтгаруулах хүртлээ хэсэг зуур чимээгүй байлаа.
"Би чамд итгэнэ гэж юу чамайг бодоход хүргэсэн юм? Чи яг одоо ч бас жүжиглэж байж болно шүү дээ" би түүн рүү эргэн харлаа.
"Гуйя надад итгээч дээ...энэ жүжиг биш.Би чамд хайртай Ханна.Би чамайг авардаг тэр өдөр би чамайг хүсэж байгаагаа мэдсэн юм.Миний ертөнц зөвхөн өвдөлтөөр дуусдаг болохоор би эсэргүйцэх гэж хичээсэн.Хэрвээ бид нууц байх юм бол өвдөхгүй гэж бодсон ч энэ эцэст нь өвдөж дуусна шүү дээ.Гэхдээ би чамайг явуулж чадахгүй нь...чиний талд байж,чамайг хамгаалахыг хүсэх энэ мэдрэмж...ч бас яваагүй.
"Би чамд итгэхгүй байна" миний нүдэнд нулимс цийлэгнээд ирлээ.
"Чиний дуртай өнгө усан цэнхэр.Чи нэгэн хэвийн,романтик кинонд дуртай.Дуртай зайрмаг чинь шоколадтай зайрмаг,чи бага байхдаа цасхан гэдэг нэртэй нохойтой байсан.Тэр гөлөгийг авдаг өдөр цас орж байсан болохоор тэр.Чи бага байхдаа ширээний булан мөргөснөөс болоод духан дээрээ жижигхэн соривтой.Чи сандрахаараа цээжин дээр минь тойрог зурдаг.Жаргалтай байхдаа эгдүүтэй гэгч нь инээдэг.Чи аймхай,санаа зовом харагддаг ч гэлээ азаа үзэх дуртай,чамтай хамт эхлэлийг нь тавих хүн хэрэгтэй.Бид баригдах вий гэхээс чи үргэлж айдаг...гэхдээ би чиний нүднээс намайг үлдээхийг хүсэж байгааг чинь хардаг.Би бол новш,чи надад итгэх хэрэггүй л байсан гэхдээ би өөртөө итгэдэггүй болохоор чи надад итгэдэг тэгээд л би чамайг мэддэг шиг чи намайг мэддэг...би ганц л удаа худлаа ярьсан гэхдээ дахиад худлаа яриагүй.Чи бол том зүрхтэй аминч охин...энэ бол чи Ханна"
Нүднээс минь нулимс урсаж эхэллээ.Сэүн миний хацарт хүрэн,нулимсыг нь минь арчих ажээ....би түүний халуун гарыг налж байлаа.
"Яагаад чи энэ бүгдийг мэдэж байгаа юм?" би цочирдон түүн рүү харлаа.
"Би яаж мэдэхгүй байх юм? чиний хоолой яг л донтолт шиг.Чиний хүрэлт намайг шатаадаг.Чи...чи бол миний хар тамхи"
Би түүний нүд рүү харлаа.Тэр нүднүүд чин сэтгэлийнх байв.Бас айж байна.Тэдгээр нүднүүд зүгээр л хайрлахыг хайрлагдахыг хүсэж байв.Би түүн рүү ойртон,уруул дээр нь үнсэж орхилоо.Би түүнийг гайхширахыг мэдэрсэн ч тэрээр хурдхан шиг хариу үнсэв.Сэүний чөлөөтэй байгаа нөгөө гар нь гуянаас минь барин өвөр дээрээ татан суулгах нь тэр.Би түүний хоёр хацарнаас нь барин бүх хүчээрээ үнсэж байлаа.Тэр надаас салан,бидний дух одоо ч нийлсээр хүндээр амьсгаалах аж.
"Гуйя,намайг уучлаарай...миний амьдралд чи хэрэгтэй байна" Сэүн миний нүд рүү харсаар хэлэх аж.
Би эрхий хуруугаараа түүний хацрыг илэн нүд минь духнаас нь хамар,уруул нь руу гүйлгэн хараад эргэн нүд рүү харлаа.
"Дахиад намайг битгий явуул" би амьсгаадан хэлэх аж.
"Би явуулахгүй ээ" тэрээр гунигтайхан хэлээд дахин уруул дээр минь үнслээ.Хэл нь ам руу орон тэнүүчлэх бол гар нь цамц руу минь орсоор гар нь бэлхүүснээс минь чангаар барих аж.
Би түүнд итгэсэн.Би түүнийг үнэхээр их санасан.Сэүн худлаа эсвэл үнэн ярьж байсан ч тэр одоо ч миний хар тамхи юм.Өнгөрсөн хоёр долоо хоногийн турш би түүнээс салах гэж хичээсэн гэхдээ одоо ингээд ойртчихлоо.Би өөрийгөө удирдаж чадахгүй нь.Тэр намайг ховсдчихож.Би түүнд хайртай.У Сэүн минийх.Энэ мөчид,яг энд,яг одоо.
Хайрыг алдахаас айсан шархалсан сэтгэл шиг Сэүн цамцыг минь тайлан дахин үнсэх нь тэр.Уруулнаас минь доошлон,хүзүү рүү үнсэх бөгөөд би түүний цамцан доогуур гараа оруулан гараа гүйлгэж байлаа.Би хурдхан шиг түүний цамцыг тайлан хүзүүнээс нь цээж рүү үнсэж эхэллээ.Түүний өмдний ирмэг дээр ирэхэд би түүн рүү харав.Сэүн ёжтой инээмсэглэх нь тэр.Би түүний ёжтой инээмсэглэлийг нь ч бас санасан.Би түүний суудлын бүсийг тайлан,жинсийг нь тайлаад дотоожыг нь ч бас тайлж орхилоо.Би одоо ч түүнийг харсаар эрхтнийг нь үрэх ажээ.Сэүн миний гарнаас татан,өмдийг минь тайлахад бид хоёул нүцгэн үлдэх нь тэр.
"Надаар битгий тогло үзэсгэлэн гоо минь" Сэүн амьсгаадан хэлээд намайг өөртөө татан эрхтнээ дотор минь оруулах нь тэр.Би дээш доош хөдлөх ажээ.Бид цээж хөлөрсөн арьстай нэгнийгээ үрэн гулсаж байв.Би түүний толгойноос барин бөгөөд Сэүн өгзөгнөөс минь илүү хурдтай хөдлөх нь тэр.Би түүний дүрэлт болгонд гиншиж байв.Би эцэст нь тавин,гуяар минь халуун,наалдамхай шингэх урсав.Би дуусаад Сэүн эрхтнээ надаас гарган авлаа.Бид нэгэн рүүгээ харан инээмсэглэх аж.Толгой минь түүний цээж рүү унан,Сэүн намайг тэврэх хооронд гар минь түүний булчинлаг цээжинд наалдана.Чимээгүй орчинд би зүгээр л түүний гаран дээр хэвтэж байлаа.
"Цаг болчихсон гэж бодож байна" би тоглон,Сэүн инээх аж.
"Цаг хангалттай байна" тэрээр хариулан,би түүн рүү харвал тэр над руу инээмсэглэн,би хариу инээмсэглэлээ.
"Одоо юу?" би дахиад л түүний цээжин дээр хэвтэн асуулаа.
"Мэдэхгүй ээ...гэхдээ одоо ингээд л хэвтэцгээе.Өөр хэнд ч битгий санаа зов"
Би түүнийг чангаар тэврээд нүдээ анилаа.Надад таалагдаж байна...ямар ч санаа зовнилгүйгээр түүнтэй ингэж хамт хэвтэх.
-Жунины талаас-
"Хөөе...төлөвлөгөө бүтэж байна.Би Ханнатай хоёр дахь удаагаа болзоотой тэр удахгүй миний энгэрт байна.Чи төлөвлөгөөний өөрийнхөө хэсгийг л анхаар бас энэ чинь бүтэх болно"
-Гэгээ-