CHAPTER 49
-Гэгээ-
Бид буудлын цахилгаан шатанд суухад Сэүн миний чихийг хазан,хөхнөөс минь барих аж.
"Сэүн,бид олон нийтийн газар байна..." би инээж байв.
"Би хүлээж чадахгүй байна хажуугаар нь энд биднээс өөр хэн ч алга" хэмээн тэр эргэж харан нүүрнээс минь барилаа.Тэрээр уруулнаас минь эхэлж,хацар хүзүү гээд л үнсэж эхэллээ.Сэүн өгзөгнөөс барин өөртөө татахад би хөлөөрөө бэлхүүснээс нь ороов.Бид давхартаа ирэхэд бид халуун үнсэлттэй цахилгаан шатыг орхин би одоо ч хөлөөрөө бэлхүүсээр нь ороосоор тэрээр намайг барих ажээ.Биднийг өнгөрөх хүмүүс бидэн рүү хачин харж байсан ч бидэнд хамаа байсангүй.Бид өрөөндөө ирэхэд Сэүн намайг хананд шахан эгэмний ясаар минь үнсэнэ.Тэгээд тэрээр миний өмд,цамцыг тайлаад хөхнөөс минь доош халуун үнсэлтээ тавих аж.Гэнэт намайг эргүүлэн өгзгөн дээр минь үнсэн шимж эхэллээ.Би нүдээ анин арьсан дээрээ түүний үнсэлтийг мэдэрч байв.Харин одоо түүний халуун үнсэлт дээшлэн хүзүүний минь ясан дээрээ ирлээ.Сэүний гар хөхний минь даруулгийг тайлан хөхийг минь хоёр талаас нь шахсаар товчоор минь тоглоно.Тэр миний бие,сэтгэлийн минь инч бүрийг эзэмдэн,миний бие халж байлаа.Тэр намайг өөр рүүгээ харуулаад шууд л хөхийг минь сорон хөхөх бол гар нь бэлхүүсээр минь доошлон хуруунууд нь миний дотогш орохоор явах нь тэр.Хэлүүгээр минь тоглоно.Удаанаар түүний уруул доошлон хоёр гар нь гуян дээр минь байх бөгөөд шүдээрээ дотуур хувцасыг минь тайлан миний газар ойртлоо.Би түүний үснээс татах бөгөөд түүний халуун хүрэлтэнд гинших ажээ.
Сэүн намайг орон дээр хэвтүүлэн өөрийнөө цамц,өмдийг тайлаад харин дараа нь дотуур өмдөө тайлаад ёжтой инээмсэглэх нь тэр.Түүний юу хүсэж байгааг би мэдэж байна.Би босон энэ удаа түүний abs-с эрхтэн хүртэл нь үнсэж эхэллээ.Харин дараа нь тэрээр намайг буцаан хэвтүүлээд дээр минь гарав.Хажуу шүүгээнээс бэлгэвч аван углаад нүүрнээс минь үсийг минь холдуулангаа миний нүд рүү харах аж.
"Би чамд хайртай" хэмээн шивнэв.Би уруулаа хазан инээмсэглэлээ.Би түүний нүүрнээс барин "Би ч чамд хайртай" хэмээн буцаан шивнэв.Тэр намайг үнсээд удаанаар дотогш минь орлоо.Би түүний нуруунд хумсаа шигтгэн бид нэгэн хэмнэлд хөдөлсөөр тэрээр намайг үнсэх аж.Яг энэ мөч л бидэнд одоо хамаатай.Тэр миний дотор байна.Би түүнийг ингэж хайрлах цаг ирнэ гэж би хэзээ ч мэдээгүй.Гэхдээ би зогсох хэрэгтэй ч чадна гэж бодохгүй байна.Бид тавьсаар Сэүн миний дээр уналаа.Би түүний булчин дээр үнсээд түүнийгээ чангаар тэврэв.Бид нүдээ анин,унтахаар хэвтэх ажээ.
-Сэүний талаас-
Биднийг хайрыг бүтээсний дараа Ханна унтлаа.Би ээж рүү залгаж,бид зүгээр хаа нэгтэй үхээгүй гэдгээ мэдэгдхээр шийдэв.Ханнаг сэрээхгүйн тулд буудлын өрөөнөөс гарлаа.Орой болсон болохоор ээж удаж байж утсаа авбал би лав гайхахгүй гэхдээ эцэст нь авах нь тэр.
"Байна уу..."
"Сайн уу ээжээ,Сэүн байна"
"Сэүн" хэмээн ээж орилох нь тэр.
"Тийм ээ..."
"Чи хаана байна? чи зүгээр үү? Ханна зүгээр үү?"
"Тийм ээ,ээжээ бид зүгээр"
"Бурхан минь,Сэүн.Аав чинь яг одоо үнэхээр ууртай байгаа,чи аавтайгаа ингэж хэрэлдээд Ханнатай явж болохгүй шүү дээ"
"Мэднэ ээ ээжээ,мэднэ.Намайг уучлаарай-би.би зүгээр л ухаанаа алдчихсан.Би Ханнад хайртай ээжээ,би үнэхээр хайртай...бас аав түүний өмнө тэгэж хэлэхэд-"
"Би мэднэ ээ,хонгор минь.Би чамайг түүнд ямар их хайртайг ойлгосон гэхдээ..."
"Надад зүгээр л аав намайг ямар нэг зүйл хий гэж хүчлэхээс өмнө түүнтэй байх цаг хэрэгтэй байсан юм.Бид маргааш очно оо..."
"Сэүн,Ханна чамайг сайн талаар чинь өөрчилсөн.Гэхдээ би чамайг дэмжиж байсан ч энэ дуусахгүй..."
"Би мэднэ ээ,би өөрчлөгдөөгүй байсан ч болоосой гэхдээ би өөрчлөгдсөн шүү дээ..."
"Эцэст нь та хоёр зүгээр байна.Би чамайг ямар нэг авалгүй явчихсан болохоор чинь үнэхээр санаа зовсон"
"Би үхэхгүй ээ,ээжээ"
"Ха,тийм болохоор л би айсан юм.Чи үнэхээр том болжээ...аавынхаа эсрэг зогсохоор"
Би инээн,хэсэг чимээгүй боллоо.
"Би Ханнаг сэрж,намайг гарсан гэдгийг мэдэхээс өмнө явах хэрэгтэй байна.Маргааш уулзъя ээжээ"
"За,хэлсэн үгэндээ байгаарай.Би чамайг маргааш харвал дээр байна" хэмээн санаа алдсаар хэллээ.
"Сайхан амраарай"
"Сайхан амраарай" би утсаа таслаад гүнзгий амьсгаа авлаа.
-Сэүнийг утсаар ярьж байх үед Ханнагийн талаас-
Шөнө дунд би Сэүнийг орноос босон явахыг мэдрэн дараа нь хаалга ч дуугарахыг сонслоо...Тэр хаашаа явж байгаа юм бол? би нүдээ нээхэд тэр орон дээр байсангүй.Би ээжээс ирсэн мессежийг шалгахаар түүнгүй байх боломжыг ашиглалаа.Би бүхэл өдөржин Сэүнийг санааг зовоогоод байж чадсангүй...бас өнөөдөр үнэхээр гайхалтай байсан болохоор.Надад үнэхээр сургууль,эцэг эхээсээ хол байж Сэүнтэй байх цаг хэрэгтэй байсан юм.
Ээжээс ирсэн бүх мессеж уучлаарай гэсэн байх бөгөөд санаа зовсон шинжтэй байлаа.
Ээжээ,таны санааг зовоосонд уучлаарай.Би зүгээр болохоор битгий санаа зов.Би маргааш очно оо-таныг уучлана гэж найдсан охиноос нь.
Би мессежээ явуулан утсаа ширтэж байхад хаалга дуугаран би хурдхан шиг утсаа шүүгээ рүү шидээд хөнжилөөрөө толгойгоо хучлаа.Би Сэүний ор руу орж ирэхийг мэдрэн бас гүн санаа алдахыг нь ч сонсов.Тэгээд л тэр хөнжил рүү шигдэн намайг тэврэх аж.Би улам гүн түүн рүүгээ шигдэнэ...
Маргааш бодит байдалдаа эргэж очно...Намайг уучлаарай Ханна.
Маргааш бодит байдалдаа эргэж очно...Намайг уучлаарай Сэүн.
-Гэгээ-