Κεφάλαιο 29ο
"Το όνειρό μου, σε έχω δίπλα μου και νιώθω καταπληκτικά..η καρδιά μου σαν ροκ μπαντα παίζει δυνατά..κάθε χτύπος στο όνομά σου λέει στον ρυθμό 'μόλις με φιλήσεις χάνω ανάσα και σφυγμό'. Σαγαπάω και όλα μοιάζουν πια.. καταπληκτικά, καταπληκτικά!<3" ~Νινο
Άνοιξα τα μάτια μου, αλλά το μετάνιωσα μετά από λίγο. Οι ακτίνες του ήλιου είχαν εισβάλει μέσα στο δωμάτιο. Ήθελα να σηκωθώ αλλά κάτι με εμπόδιζε, βασικά ένα χέρι και το μισό σώμα του Σταύρου.. Θεέ μου με έχει πλακώσει. Τον παρατήρησα για λίγο, τα μαύρα μαλλιά του ήταν ανακατεμένα, το πρόσωπό του ήρεμο και χαλαρό. Το άγγιξα με τα δάχτυλά μου και έφτασα στα χείλη του. Τα πέρασα ξιστά από πάνω και δάγκωσα το κάτω χείλος μου. Ήθελα τόσο πολύ να τα φιλήσω..
"Καλημέρα μικρή μου. Ξέρεις, μετά πρέπει να με φτύσεις γιατί θα με ματιάσεις τόση ώρα που με κοιτάς έτσι." είπε και άνοιξε τα μάτια του.
Γέλασα. "Μάλιστα αρκούδε." είπα. Κατσούφιασε. "Τι;"ρώτησα.
"Αρκούδος; Σοβαρά τώρα;" είπε.
"Ναι, γιατί; Δεν σου αρέσει;" είπα και έκανα μια θλιβερή φατσούλα.
Γέλασε. "Το λατρεύω." είπε και με φίλησε στο μάγουλο.
Χαχάνισα και επιτέθηκα στα χείλη του. Ανταποκρίθηκε. Ανέβηκα απάνω του και έβαλε τα χέρια του στη μέση μου φέρνοντάς με ακόμη πιο κοντά του.
Τα χείλη μας ξεκόλλησαν και κοιταχτήκαμε. "Πρωινές ορεξούλες το μωρό μου;" ρώτησε.
Άρχισα να του φιλάω τον λαιμό. "Μμ.." απάντησα.
Χαχάνισε. "Μωρό μου πάμε για ένα ντουζ πρώτα!" είπε.
Τον κοίταξα με θλιμμένα μάτια και σηκώθηκα. Ήμουν γυμνή αλλά δεν με πείραζε. Γύρισα και τον κοίταξα κουνώντας τον ποπό μου προκλητικά και εκείνος να με κοιτάει δαγκώνοντας το κάτω χείλος του, τα γαλάζια μάτια του είχαν μια λάμψη, με το χέρι του να ακουμπάει τα μαλλιά του και το σεντόνι να καλύπτει το απαραίτητο σημείο. Περιττό να πω ότι το κορμί του ήταν κόλαση έτσι; Μα τι κοιλιακοί;!
Προχώρησα προς το μπάνιο και μετά από λίγο ήρθε και εκείνος. Κάναμε μαζί. Τον έπλυνα και με έπλυνε. Βέβαια δεν κάναμε κάτι παραπάνω..ούτως ή άλλως είχαμε χρόνο για τέτοια..σωστά;
Βγήκαμε έξω και βάλαμε πετσέτες. Άρχισε να ψάχνει για ρούχα. Μου έδωσε ένα μποξεράκι του και ένα πουκάμισό του που μου έφτανε λίγο πιο πάνω από το γόνατο. Εκείνος όσο φορούσε το δικό του μποξεράκι, παρατήρησα το σεντόνι..
"Εγώ το έκανα αυτό;" είπα και του έδειξα με το δάχτυλό μου τον λεκέ από το αίμα.
Έσκυψα το κεφάλι. Με πλησίασε και στάθηκε μπροστά μου. Με έκανε να τον κοιτάξω και το έκανα. "Άξιζε."είπε και με φίλησε γλυκά.
Έβαλα τα χέρια μου στον λαιμό του και τον έσπρωξα προς το μέρος μου κι άλλο. Έβαλε τα δικά του στη μέση μου..αλλά ένας ενοχλητικός ήχος μας διέκοψε.
"Κάποια πεινάει."είπε τραγουδιστά και γέλασε.
Τον χτύπησα στον ώμο και κατσούφιασα. "Βλάκα." είπα και γέλασε πιο δυνατά.
Αχ, αυτό το γέλιο του! "Πήγαινε να φτιάξεις κάτι και εγώ θα ασχοληθώ με το σεντόνι." είπε.
"Μάλιστα αρκούδε!" είπα σοβαρή και μετά γέλασα.
Γύρισα να φύγω όταν το χέρι του βρέθηκε με δύναμη στο πισινό μου. Γύρισα και τον κοίταξα με ανοιχτό το στόμα. "Δεν κρατήθηκα." είπε και μου χαμογέλασε αθώα.
"Καλάα.."είπα προειδοποιητικά και βγήκα από το δωμάτιο.
Κατέβηκα κάτω και δεν ήξερα τι να κάνω. Η αλήθεια είναι ότι ήξερα να κάνω μόνο αυγά, τοστ, καφέ και κανέναν φυσικό χυμό. Ναιι, σπουδαία μαγείρισσα είμαι! Χαρά στον άντρα που θα με πάρει..!:)
Τέλος πάντων να μην τα πολυλογώ έκανα αυτό που ξέρω. Ευτυχώς που δεν ξέσπασε καμιά πυρκαγιά και να αναγκαστώ να τραγουδαώ παντελίδη..'πυρκαγιά! Τα μάτια σου φωτιάα, κρυμμένα μυστικά..' δεν το θυμάμαι το υπόλοιπο..καθόλου χιούμορ ε; Υγεία πάνω από όλα και λευτεριά στον Αντώνη Σαμαρά..όχι; όχι...
ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ..στο θέμα μας! Τα ετοίμασα και περίμενα να έρθει το βόδι..εεε..εννοώ το μωρό μου! Χεχεχ...'θα μου το πληρώσεις Σταυρούλη...'
"Μωρό μου;" φώναξε.
"Εδώω!" είπα και ήρθε στην κουζίνα.
"Εσύ τα έφτιαξες αυτά;" ρώτησε και έγνεψα. Ήρθε και με φίλησε πεταχτά. "Μπράβο στη μικρή μου!" είπε και με δάγκωσε στην μύτη απαλά.
Χαχάνισα. "Κάτσε." πρόσταξα ευγενικά και έσπρωξα την καρέκλα προς τα πίσω.
Κάθισε και ξεκίνησε να τρώει. "Πως σου φαίνεται;" ρώτησα από την απέναντι μεριά του τραπεζιού.
"Μωρό μου..έκανες κάτι συνηθισμένο και όχι κάτι το σούπερ ουάου.."είπε μπουκωμένος.
Το πρόσωπό μου σοβάρεψε. Το παρατήρησε και σταμάτησε να μασάει. Σηκώθηκα αργά από την θέση μου και τον πλησίασα απειλητικά. Του έκανα νόημα με τα μάτια μου να τραβήξει την καρέκλα πιο πίσω και το έκανε. Έκατσα απάνω του. Τα πόδια μου ήταν αριστερά και δεξιά από την καρέκλα και τον κοιτούσα ευθεία στα μάτια. Έκατσα έτσι ώστε η στύση του να ακουμπάει το δικό μου ευαίσθητο σημείο. Έβαλε τα χέρια του στη μέση μου αλλά του τα χτύπησα και τα απομάκρυνε, τα ακούμπησε στην καρέκλα. Τα χέρια μου ακούμπησαν το στέρνο του και του το χάιδευα απαλά...Το καλό είναι πως φορούσε μόνο το μποξεράκι του!χμμ;)...
Πλησίασα το πρόσωπό μου στο δικό του. "Τι εννοείς;" του ψιθύρισα στο αυτί. Κατάπιε με δυσκολία την μπουκιά που είχε στο στόμα του. "Χρυσ..μην μου το κάνεις αυτό.."ψέλλισε με δυσκολία. Κουνήθηκα λίγο απάνω του και έβγαλε ένα βογκητό. "Είσαι καλά;"τον ρώτησα και τον κοίταξα στα μάτια. "Όχι για πολύ.." είπε και πήρε μια βαθιά ανάσα. "Γιατί;" απόρησα και άρχισα να κουνιέμαι απάνω του πιο πολύ. Έπαιρνε κοφτές ανάσες και τύλιξε το ένα χέρι του στη μέση μου. Βογκούσε και ένιωθα την στύση του να με πιέζει..πολύ! Σταμάτησα και τον φίλησα παθιασμένα. Έβαλα τα χέρια μέσα στα μαλλιά και του τα τραβούσα ελαφριά. Του δάγκωσα το κάτω χείλος και αναστέναξε. Τον φιλούσα στο λαιμό καθώς άρχιζα να κουνιέμαι πάλι.
-Σταύρος-
Θεέ μου, τι μου κάνει αυτή η κοπέλα; Πως κρατιέμαι και δεν την έχω πάρει ακόμα στην καρέκλα, αναρωτιέμαι!.. Τώρα έχει αρχίσει να μου φιλάει τον λαιμό καθώς άρχισε ξανά να κουνιέται και να μου τραβάει τα μαλλιά. Την λατρεύω! Δεν υπάρχει..βογκάω..μαρέσει..μου δαγκώνει τους ώμους και ερεθίζομαι..αα ρε μπάμπη σου έκατσε και πάλι(ναι ετσι τον φωνάζω..τι να κάνω;:$..δν μ αρέσει το 'μικρός Σταύρος'..απλώς όχι!:3)..συνεχίζει..μου δίνει ένα πεταχτό φιλί στο πιγούνι και ένα ρουφηχτό στο μάγουλο.
Σηκώνεται. "Τρώγε και μην αφήσεις ψίχουλο για ψίχουλο!" είπε σε φωνή καθηγήτριας με το δάχτυλο να με δείχνει και ανέβηκε πάνω.
Μιλάμε έμεινα μαλάκας στην κυριολεξία! Εε; Για ξαναπάρτω άλλη μία αυτό...με άναψε και έφυγε;; "Μπάμπη..τον ήπιαμε..έχουμε να κάνουμε με μια πολύ έξυπνη γάτα εδώ πέρα.." του είπα. "Που θα πάει μωρό μου; Θα σε εκδικηθώ και εγώ πίσω κάποια στιγμή.."είπα σκεπτικός και έτριψα το πιγούνι μου.
-Χρυσάνθη-
Μετά από αυτό το ενδιαφέρον πρωινό..(χιχιχι)..είπαμε να πάμε καμιά βόλτα..ναι! Ακριβώς! Μέσα στο καταχείμωνο! Ιδέα του μπούφου εδώ δίπλα..αλλά όταν μπλέκεις με έναν βλάκα αυτά παθαίνεις..
"Χρυσάνθη!"φώναξε και γύρισα να τον δω.
Με χτύπησε με μια χιονόμπαλα μέστη μάπα. "Έτσι είσαι ρεε;" του φώναξα και έκανα το ίδιο.
"Χαζή." είπε.
"Βλάκα."είπα.
"Ηλίθια."είπε.
"Ζώον."είπα και μου ξαναπέταξε μια χιονόμπαλα.
"Ρεε!" παραπονέθηκα. "Τώρα θα δεις!"είπα και άρχισα να τον κυνηγάω.
Πήδηξα απάνω στην πλάτη του και μου έπιασε τα πόδια. "Χάιντε αλογάκι! Χάιντε!"είπα και τον χτύπησα στο δεξί του πλευρό με το πόδι μου.
"Σοβαρά;"με ρώτησε.
"Ναιπ! Τρέχα!"είπα και το έκανε.
Μετά από κανά 5λεπτο σταμάτησε και έπεσε κάτω στο χιόνι με εμένα από πάνω του. Γέλασα. "Θες να φτιάξουμε αγγελάκια;" τον ρώτησα γλυκά.
Με κοίταξε. "Με είχες να τρέχω τόση ώρα μέσα στο κρύο, με έσενα απάνω μου, στην πλάτη μου, μωρή βουβάλα και πονάει η μέση μου τώρα...καιι θες να κάνουμε και αγγελάκια στο χιόνι;" είπε λαχανιασμένος.
"Πρώτον, δεν είμαι χοντρή! Δεύτερον, δεν φτάνει που σε βοήθησα να ζεσταθείς και με το τρέξιμο..Τρίτον, δεν είσαι φόρμα και για αυτό πονάς παλιόγερε και τέταρτον,..ναι! Θέλω να κάνουμε αγγελάκια!"είπα και του έβγαλα την γλώσσα.
Σηκώθηκε όρθιος πιάνοντας την μέση του. "Θεέ μου παντοδύναμε, δώσε μου κουράγιο!" είπε κοιτώντας τον ουρανό.
"Να σε πω..μπορείς να ζητήσεις και ένα πιτόγυρο; Έτσι για την λυγούρα ρε παιδί μου!" είπα.
Με αγριοκοίταξε και του χαμογέλασα αθώα. "Πέσε κάτω!"είπα και τον τράβηξα από το μπουφάν.
Έπεσε κάτω και γέμισε ο μισός με χιόνι. Γελάσαμε και οι δύο και μετά από λίγο αρχίσαμε να κάνουμε αγγελάκια..
"Το δικό μου είναι καλύτερο."είπα καθώς τα κοιτάζαμε.
"Ναι καλά! Δεν βλέπεις το δικό μου;"είπε με καμάρι δίχνοντάς το.
"Σόρρυ αλλά επειδή έχεις ήδη χάσει δεν κάνω τον κόπο να κοιτάξω την αποτυχία σου!"είπα και του έβγαλα την γλώσσα έξω.
Με κοίταξε με μισό μάτι. "Αυτό ήταν!" είπε αγανακτισμένος και με σήκωσε και με έβαλε στον ώμο του σαν σακί με πατάτες!
"Σταύρο! Άσε με κάτω!"φώναζα και του χτυπούσα την πλάτη με τα χέρια.
"Σόρρυ! Δεν σε ακούω!"είπε.
"Μία τον πονάει η μέση του, μία δεν ακούει...εγώ θα τρέχω σε νοσοκομεία και γιατρούς στα γεράματα τον κωλόγερο." μουρμούρισα και τότε μου έδωσε μία στα πισινά. "Σταύρο!"παραπονέθηκα αλλά δεν είπε τίποτα.
Την άλλη στιγμή βρισκόμουν στο χιόνι με εκείνον από πάνω μου. "Αυτό γιατί με είπες κωλόγερο, να ξέρεις..!" είπε και του έβγαλα ξανά την γλώσσα, όμως μου την δάγκωσε. Τον κοίταξα με το στόμα ανοιχτό και γέλασε. ''Μικρή μου εσύ!" είπε και με φίλησε γλυκά στα χείλη.
(..)
"Σουβλάκι ή πίτσα;" με ρώτησε από την κουζίνα.
"Πίτσα!" φώναξα.
Εμφανίστηκε στο σαλόνι. Τον κοίταξα. "Πίτσα με 'ί';" με ρώτησε πονηρά.
Του έχωσα ένα μαξιλάρι στο πρόσωπο. "Όχι! Με 'ει'!" τον ειρωνεύτηκα.
Γέλασε και πήρε την πιτσαρία τηλέφωνο. "Ταινία ή τηλεόραση και καμιά σειρά;" με ρώτησε αφού το έκλεισε.
"Τι ταινίες έχεις;" τον ρώτησα καθώς έψαχνα τα κανάλια.
"Θρίλερ." απάντησα και γύρισα να τον κοιτάξω. "Μόνο." συμπλήρωσε και ξαναγύρισα στην τηλεόραση.
"Καιι..καμιά καλή σειρά εδώ στην τβ που λες να βρούμε;"είπα και τον κοίταξα που αυτή τη στιγμή καθόταν δίπλα μου.
"Έλα βρε αγάπη μου! Θα βάλω μία που δεν θα είναι και πολύ τρομακτική!"είπε καθώς έψαχνε.
Χτύπησε το κουδούνι. "Ανοίγωω."είπα.
Πλήρωσα τις πίτσες και τις πήρα. Ναι..πήραμε δύο γιατί το ζώον από εκεί δεν χορταίνει με μία! Αναρωτιέμαι αν ισχύει αυτό που λένε ότι 'τα αγόρια έχουν 2 στομάχια!'...ποιος ξέρει;
"Μπύρα ή κόκα;" τον ρωτάω καθώς έχω ανοίξει το ψυγείο.
"Μπύρα!"φωνάζει και αρπάζω μία μπύρα και μια κόκα για εμένα.
Κάθομαι στον καναπέ και αφήνω τα κουτάκια. Ανοίγω τις κούτες με τις πίτσες και ο Σταύρος κάθεται δίπλα μου.
"Γιατί κάτι μου λέει ότι θα χεστώ απάνω μου;" τον ρωτάω.
"Όποιος και να είναι αυτό το κάτι που στο είπε, δεν έχει άδικο!"είπε. Τον κοίταξα τρομοκρατημένη. "Σσσ..αρχίζει!"είπε κοιτώντας την τηλεόραση και αρπάζοντας ένα κομμάτι πίτσας.
(..)
"Μωρό μου;"τον ρώτησα φοβισμένη στο τέλος της ταινίας, καθώς είχα χωθεί μέστην αγκαλιά του.
"Ναι;"απάντησε χαιδεύοντας το μπράτσο μου.
"Μπορείς να με πας στην τουαλέτα;"τον ρώτησα και με κοίταξε.
Γέλασε. "Μήπως θες να πάρω και κανά ρόπαλο μαζί για προστασία;"με ρώτησε ειρωνικά.
"Αν χρειαστεί γιατί όχι;"είπα και γέλασε ξανά.
"Αγάπη μου ηρέμησε! Έλα να σε πάω για πιπί και μετά να ξαπλώσουμε." είπε και με σήκωσε στην αγκαλιά του.
Αφού τέλος πάντων έκανα την ανάγκη μου χωρίς κανά φάντασμα ή ένα μικρό δαιμονικό κοριτσάκι να πεταχτεί από πουθενά, πέσαμε στο κρεβάτι.
"Ωραία ημέρα σήμερα!"είπε καθώς ακουμπούσε το κεφάλι του στο στήθος μου.
"Όντως..εκτός του ότι φοβάμαι τώρα!"είπα χαιδεύοντας τα μαλλιά του.
"Δεν χρειάζεται! Είμαι εγώ εδώ."είπε και χάιδεψε το πόδι μου. Ανατρίχιασα με την κίνηση αυτή. Ανέβασε το κεφάλι του και με κοίταξε. "Ξέρεις τι μπορούμε να κάνουμε για να ξεχαστείς;"είπε γλείφοντας τα χείλη του.
Γέλασα και ανέβηκε απάνω μου. "Γιατί όχι; Ούτως ή άλλως σε βασάνισα αρκετά σήμερα και το ευχαριστήθηκα."απάντησα.
"Ώστε έτσι γατάκι ε;"είπε σηκώνοντας το φρύδι του και έγνεψα καταφατικά. "Τώρα μωρό μου, δεν την γλυτώνεις με την καμία!"είπε. Γέλασα.''Σε αγαπάω!" είπε.
"Και εγώ σε αγαπάω!"απάντησα και επιτέθηκε στα χείλη μου.
----
Βρε βρε βρε τα πιτσουνάκια μαςς χοχοχο<3...σήμερα δεν έγινε και κάτι..απλώς χαλάρωναν και πείραζε ο ένας τον άλλον✌❤
Πρωινή, πάντως είμαι σήμερα..βλέπετε; μπααααα καμία σχέση απλώς επειδή έπρεπε να κάνω κάτι εξετάσεις αίματος αλλιώς θα ξυπνούσα κατά τις 12 το μεσημέρι.
Άααιντε μέχρι το επόμενοο
*ΦΙΛΙΑ* ντονατσάκια μουυ
-Ροδ:3!'