Κεφάλαιο 36ο
-Ελένη-
"Ρε μωρό μου, θες να πάμε μπουζούκια;"τον ρώτησα.
Τα μάτια του άνοιξαν διάπλατα. "Εμείς μπουζούκια; Δεν πας καλά μου φαίνεται!"είπε και γέλασε.
"Γιατί καλέ;"ρώτησα.
"Δεν της αρέσουν της Χρυσ."απάντησε.
"Εντάξει, θα της πούμε να έρθει και αν είναι να μην κάνει και κάτι απλώς να είναι μαζί γιατί δεν είναι σωστό να την αφήσουμε μόνη της και δεν μου αρέσ-"είπα αλλά μου έχωσε ένα μαξιλάρι στην μάπα. "Γιατί το έκανες αυτό;"τον αγριοκοίταξα.
"Για να σταματήσεις να μιλάς."απάντησε και χαμογέλασε.
Θύμωσα. "Καλάαααααα..."είπα και βολεύτηκα καλύτερα στον καναπέ.
"Έλα εδώ βρε γκρινιάρα μου εσύυ."είπε και άνοιξε τα χέρια του αλλά εγώ δεν κουνήθηκα. "Ελένη."είπε προειδοποιητικά.
"Όχι."απάντησα.
"Τι όχι; Δεν με θες; Δεν με αγαπάς;"είπε και έσκυψε το κεφάλι στεναχωρημένος.
"Δεν είπα αυτό!"απάντησα και πήγα κοντά του. "Απλώς ήμουν θυμωμένη μαζί σου που δεν θες να με ακούς."είπα.
"Ήσουν;"ρώτησε.
Πως με ρίχνει αυτό το παιδί έτσι; "Ναι, ήμουν."είπα.
Είχε ένα πονηρό χαμόγελο.
Ωχχ, την πάτησα.
"Βρε μωρό μου, να σε πω, άλλη όρεξη δεν είχες;"είπα και σηκώθηκα και πήγα προς την κουζίνα.
Ξεφύσηξε. "Όχι."απάντησε.
Ξεφύσηξα και εγώ. "Ναι αλλά με έχεις εξαντλήσει βρε αγάπη μου!"είπα αγανακτισμένα. "Εδώ με το ζόρι περπατάω!"γκρίνιαξα.
"Έτσι πρέπει."είπε και μου έβγαλε την γλώσσα του έξω.
"Βρε άιντε μου στο διάολο."είπα και του πέταξα ένα μαξιλάρι.
Γέλασε. "Αρκεί να έρθεις και εσύ."είπε.
"Ναι! Δεν σφάξανε."απάντησα ειρωνικά.
"Κόψε τις ειρωνίες μικρή!"είπε και σηκώθηκε. Με πλησίασε.
"Μικρό είναι το.."είπα και με κοίταξε έντονα.
"Ποιο;"ρώτησε και σήκωσε τα χέρια του.
"Το..το μάτι σου."είπα και χαμογέλασα αθώα.
"Μμ.."είπε και τα χέρια του έπεσαν στα πισινά μου και με έσπρωξε με αποτέλεσμα να κολλήσω απάνω του.
"Το γλύτωσες το γαργαλητό μικρή."είπε και χάιδεψε την μύτη μου με την δικιά του.
Γέλασα. "Είμαι γάτα εγώ."είπα ναζιάρικα.
Γέλασε. "Δεν σε αμφισβητώ με τόσες νυχιές στην πλάτη."είπε.
"Ναι αλλά σου αρέσουν!"είπα.
Γέλασε. "Μωρό μου εσύ."είπε και με φίλησε.
"Άντε πάω να πάρω τα παιδιά."είπα όταν ξεκολλήσαμε.
"Χρυσσ!"αναφώνησα.
"Έλα."απάντησε.
"Τι κάνεις;"ρώτησα.
"Μια χαρά εσύ;"απάντησε. Κι όμως δεν μου ακουγόταν καλά εμένα.
"Μια χαρά, να σου πω, θες σήμερα να πάμε για μπουζούκια;"ρώτησα.
"Μπουζούκια ε;..εντάξει θα έρθω."είπε.
"Αλήθεια; τέλεια! Τα λέμε κατά τις 11 αγάπη!"είπα και το έκλεισα.
Έτσι ακολούθησαν και οι υπόλοιπες συζητήσεις με τους άλλους.
"Μωρό μου, η Χρυσ τελικά θα έρθει."του είπα.
"Αλήθεια; Και δεν της το είχα! Αυτή ακούει ξένα.."είπε και ανασήκωσα τους ώμους μου.
(..)
"Παιδιά τι θα πάρετε;"τους ρώτησα αφού βολευτήκαμε στο τραπέζι.
"Φέρε κανένα κρασί ή βότκα και τέτοια και βλέπουμε."απάντησε ο Σταύρος και κοίταξε την Χρυσ έντονα.
"Μάλιστα όκευυ.."είπα και το έκανα.
Η ώρα είχε πάει 3 τα ξημερώματα, εμείς τα κορίτσια χορεύαμε απάνω στο τραπέζι και τα αγόρια έπιναν. Όχι πολύ βέβαια γιατί κάποιοι έπρεπε και να οδηγήσουν!
Από τους υπόλοιπους ακούγαμε σφυρίγματα αλλα δεν μας ένοιαζε γιατί είχαμε επικεντρωθεί στους δικούς μας. Βασικά..εγώ μόνο γιατί οι άλλες ούτε να τους κοιτάξουνε. Καλά τι έπαθαν;
Και ξαφνικά μπαίνει Η κομματάρα. "Ώωωπαα! Έτσι! Δώστα..πάμεε!"έλεγε η Μαρία.
"Ήσουνα όλη η ζωή μου, σου λέω απ' την ψυχή μου, σ' αγαπώ
κάναμε όνειρα παρέα, το αύριο εσύ κι εγώ.
Κι αν αποφάσισες να φύγεις κι απ' τις ευθύνες να ξεφύγεις,
ούτε που νοιάζομαι, δε σε χρειάζομαι, πίσω δε γυρνώ.
Θα περνάω καλά, αμαρτίες θα κάνω, σου τ' ορκίζομαι.
Όχι δε θα πεθάνω δεν μπορώ να βασανίζομαι.
Θα περνάω καλά, στην υγεία μου θα πίνω θα ζαλίζομαι.
Δε γουστάρω σε ψεύτικες αγάπες να χαρίζομαι.
Σου τ' ορκίζομαι
Τ' αστέρια έπιανα στα χέρια και δώρα σου τα έκανα παλιά,
μαζί χειμώνες καλοκαίρια φαντάζαν μαγικά.
Μα σκέφτηκες να με τελειώσεις και ψάχνεις για να με χρεώσεις,
δε θα 'χω τύψεις, δε θα μου λείψεις, από δω και 'μπρος.
Θα περνάω καλά, αμαρτίες θα κάνω, σου τ' ορκίζομαι.
Όχι δε θα πεθάνω δεν μπορώ να βασανίζομαι.
Θα περνάω καλά, στην υγεία μου θα πίνω θα ζαλίζομαι.
Δε γουστάρω σε ψεύτικες αγάπες να χαρίζομαι.
Σου τ' ορκίζομαι
Θα περνάω καλά, αμαρτίες θα κάνω, σου τ' ορκίζομαι.
Όχι δε θα πεθάνω δεν μπορώ να βασανίζομαι.
Θα περνάω καλά, στην υγεία μου θα πίνω θα ζαλίζομαι.
Δε γουστάρω σε ψεύτικες αγάπες να χαρίζομαι.
Σου τ' ορκίζομαι
Σου τ' ορκίζομαι, σου τ' ορκίζομαι..." τραγουδούσαμε όλες και μαζί με τον τραγουδιστή.
Πολλοί μας έριχναν λουλούδια και σφύριζαν.
-Σταύρος-
Δεν μπορώ γαμώτο, δεν μπορώ! Μα τι φόρεμα είναι αυτό γαμώτο; Ποιο κοντό δεν είχε; Ναι ναι ειρωνικό ήταν. Σταματήστε. Πίνω εδώ και ώρα. Θεέ μου, μια εβδομάδα. Μια εβδομάδα έχω να την δω, να την αγγίξω..θα τρελαθώ, δεν γίνεται.
"Πονάω ρε μαλάκα, πονάω."είπα στον Κωνσταντίνο που ήταν δίπλα μου.
"Μαλάκα και οι δύο σκατά τα έχουμε κάνει. Σκάσε και πίνε."είπε και μου έδειξε το ποτήρι μου.
"Πφφ.."ξεφύσηξα. Πέρασα το χέρι μου νευρικά μέσα από τα μαλλιά μου.
Η ώρα έχει περάσει αρκετά.
Να υποθέσω ότι από την στιγμή που η Μαρία και ο Κωνσταντίνος φιλιούνται, σημαίνει ότι τα βρήκαν έτσι;;
Κοιτάω ευθεία και την βλέπω να με κοιτάζει ήδη. Της σκάω ένα μικρό χαμόγελο αλλά με κοιτάει με ένα ψυχρό βλέμμα
"Σκατά τα έκανες."είπε μια φωνή μέσα μου.
"Σκάσε, για το καλό της ήταν."
"Ναι και τώρα σε μισεί, κοίτα την. Πάρτα μαλάκα."
Το κινητό μου χτύπησε. Ποιος στο διάολο είναι 4 η ώρα το πρωί;
Έφυγα από το τραπέζι και πήγα προς τις τουαλέτες για να έχω ησυχία και για να ακούω καλύτερα.
"Παρακαλώ;"το σήκωσα και στηρίχτηκα στον τοίχο γιατί ζαλιζόμουν λίγο από το ποτό.
"Σταύρο;"άκουσα μια φωνή να φωνάζει μέσα από λυγμούς.
-----
Ομγγ:3 και μετά από πολλές απειλές ότι θα με σκοτώσετε και θα μου βγάλετε το μαλλί, έβαλα κι άλλο κεφάλαιοο..χεχεχεχ:3
Καιιιιι γιαα πείτε; ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ; :(
Αυτάααααα:3..για τώρα!
Μέχρι το επόμενοο..*ΦΙΛΙΑ*ντονατσάκια μουυ<3
-Ροδ:3'