Κεφάλαιο 39ο
-Σταύρος-
Ούτε ένα μήνυμα. Ούυτε ένα τηλέφωνο γαμώ την πουτάνα μου. Τίιποτα! Στον κόσμο της γαμώωω. Μα βέβαια, δεν φταίει εκείνη. Εγώ φταίω! Την πλήγωσα, τέλειααα! Μεγάλος Μαλάκας είμαι. 2 μήνες έχω να την δω. 2 γαμημένους μήνες και μου λείπει αφάνταστα. Αα ναι, ή το άλλο με την Νεφέλη; Η πολυαγαπημένη μου αδερφή είναι άφαντη, στα χέρια ούτε και εγώ δεν ξέρω ποιού. Το έχω πει στην αστυνομία και ακόμα ψάχνουν. ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΨΑΧΝΟΥΝ 2 ΟΛΟΚΛΗΡΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΤΙΠΟΤΑ; Η μόνη συντροφιά μου, το ποτό και αυτό μόνο ΑΝ προλάβω να πιώ γιατί έχω και το βούρλο, τον Κωνσταντίνο συνέχεια δίπλα μου να μου λέει να μην πίνω και να μην πίνω..
Αα βέβαια!Εχθές κάναμε και αποχαιρετιστήριο πάρτυ για την Χρυσ και την Μαρία που έφυγαν σήμερα. Και εκείνη; Ούτε ένα τηλέφωνο..ούτε ένα μήνυμα.
Το κινητό μου ηχεί. "Ποιος στο διάολο είναι;"λέω ψάχνοντάς το στο παντελόνι μου.
"Ναι;"το σήκωσα.
"Που είσαι ρε μαλάκα; Εσένα περιμένουμε για να αρχίσουμε γαμώτο σου!"είπε.
"Κωνσταντίνε, δεν θα έρθω."είπα.
"Όχι πάλι τα ίδια ρε μαλάκα γαμώ, ξεχασέ την ρε."είπε.
"Δεν μπορώ ρε γαμώτο!"φώναξα.
"Καλά να πάθεις! Έσυ είσαι ο μαλάκας που της θύμωσες άδικα ή και εγώ δεν ξέρω τι μαλακία θέατρο έπαιξες, αντί να της πεις για το γαμομήνυμα που σου έστειλαν!! Για αυτό μην κάθεσαι να κλαις σαν γυναικούλα επειδή έφυγε. Όχι κύριέ μου, ΕΣΥ την έδιωξες και τώρα ζητάς και τα ρέστα επειδή δεν σου στέλνει ή δεν σε παίρνει τηλέφωνο. Γιατί να το κάνει αυτό αφού την έκανες να σε βγάλει από την ζωή της αγόρι μου; Αα μισό ξέρω. Γιατί είσαι μαλάκας. Λοιπόν τέρμα, αν την θες τράβα στην Θεσσαλονίκη να την φέρεις πίσω και να την προστατεύεις, αλλιώς άστην να βρεθεί μόνη της σε κανένα χαντάκι εξαιτίας σου και το μήνυμα προφανώς να ήταν ένα κόλπο για να φοβηθείς, να την αφήσεις και να κάνουν πιο εύκολα την δουλειά τους. Λοιπόν τώρα τέλος, θα έρθεις να τραγουδήσουμε ή να βγω μόνος μου;"είπε.
Και μόλις είχα μείνει μαλάκας. Όντως, όλα αυτά που έλεγε ήταν αλήθεια. Τόσο κότα είμαι πια;
"Έρχομαι"απάντησα και το έκλεισα.
Ντύθηκα βιαστικά και άρχισα να τρέχω με το αυτοκίνητο προς το εστιατόριο.
"Έλα ρε, έτοιμος;"είπε πριν βγούμε.
"Κάθε βράδυ είμαι."του απάντησα κλείνοντας το μάτι
μου.
Οι άνθρωποι, ηλικίας 20-65 μας χειροκρότησαν καθώς βγήκαμε για να φτιάξουμε τα όργανα. Όλοι με ήξεραν τόσο καιρό.
"Γεια σας."είπα καθώς κάθισα στο συνηθισμένο μου σκαμπό. "Θα πούμε ένα τραγούδι σήμερα, του Σταν. Δεν ξέρω αν το ξέρετε. Είναι το όταν αγαπάς."είπα.
Σταύρος:"Αρχίζω πάλι δυστυχώς να σε ζητάω σαν τρελός, και μέσα στην ζάλη του μυαλού, νιώθω πως δίνεσαι αλλού. Μέσ' τον καθρέφτη μια σκιά μου τάζει έρωτα αλλά ξέρω στην τρέλα με οδηγεί λείπω εγώ, λείπεις και εσύ. Όταν αγαπάς, σε λιμάνια, σταθμούς και σε τραίνα πηγαίνεις και τρέχεις και πας..όταν αγαπάς, δεν υπάρχει γραμμή να χωρίσεις τι θέλεις, τι πρέπει, τι μη..όταν αγαπάς το μυαλό δεν μιλάει, η καρδιά μου απαντάει σε ότι ρωτάς..όταν αγαπάς..μα εσύ, δεν μαγαπάς.."
Κωνσταντίνος:"Λέξεις και όνειρα στεγνά σαν τα καράβια στη στεριά. Σκουριάζω μόνος μου και 'γω μακριά από σένα πως να ζω; Αργοπεθαίνει η μοναξιά, η ελπίδα κλαίει στα κρυφά.., όλο το είναι μου οδηγείς, φωνάζω δεν με ακούει κανείς.. Όταν αγαπάς, σε λιμάνια, σταθμούς και σε τραίνα πηγαίνεις και τρέχεις και πας..όταν αγαπάς, δεν υπάρχει γραμμή να χωρίσεις τι θέλεις, τι πρέπει, τι μη..όταν αγαπάς το μυαλό δεν μιλάει, η καρδιά μου απαντάει σε ότι ρωτάς..όταν αγαπάς..μα εσύ, δεν μαγαπάς.."
Και οι δύο:"Όταν αγαπάς, σε λιμάνια, σταθμούς και σε τραίνα πηγαίνεις και τρέχεις και πας..όταν αγαπάς,..μα εσύ..δεν μαγαπάς.."
Όλοι χειροκροτούσαν. Συνεχίσαμε να τραγουδάμε τραγούδια για ώρα ακόμη μέχρι που πήγε 1 το βράδυ.
-Κωνσταντίνος-
"Άλλο ένα βράδυ τελείωσε αγορίνα!"του είπα καθώς ήμασταν έξω από το εστιατόριο και καθόμασταν σε ένα παγκάκι.
"Ναιι.."είπε και χάζευε τον ουρανό.
Έβγαλα το πακέτο με τα τσιγάρα έξω. "Θες ένα;"ρώτησα και κούνησε αρνητικά το κεφάλι του. "Τι σκέφτεσαι;"ρώτησα και άφησα τον καπνό να βγει από το στόμα μου.
Γύρισε και με κοίταξε λυπημένος. "Αφού ξέρεις τι ρωτάς;"είπε και κοίταξε ευθεία αυτή τη φορά.
Ξεφύσηξα και κουνούσα το πόδι νευρικά, καθώς έπινα το τσιγάρο και κοίτουσα γύρω γύρω.
"Πάλι ήσασταν υπέροχοι απόψε."είπε μια φωνή.
Γύρισα προς τα πίσω. "Επ,μωρό μου!"είπα και έκατσε στα πόδια μου.
"Γεια σου Μαρία"είπε ο Σταύρος χωρίς να την κοιτάξει.
"Τι έχει αυτός;"μου ψιθύρισε.
"Λες και δεν τα ξέρεις!"της είπα ειρωνικά στο αυτί.
Έβγαλα τον καπνό από τον στόμα μου μέσα στην μούρη της και εκείνη μούτρωσε. "Ρε μωρό μου γαμώτο με φτύνεις κιόλας!"αναφώνησε και κουνούσε το χέρι της για να διαλύσει τον καπνό. Γέλασα.
"Θα το κάνω."είπε ξαφνικά ο Σταύρος και γύρισα να τον κοιτάξω.
"Και κάθεσαι ακόμα;"του είπα και σηκώθηκε.
Με κοίταξε με τα μάτια του να λάμπουν από ελπίδα. "Λοιπόν παιδιά, εγώ φεύγω. Τα λέμε."είπε και μας χαιρέτησε.
"Που πάει;"με ρώτησε η Μαρία.
Την κοίταξα. "Ξέρεις, όταν αγαπάς, σε λιμάνια, σταθμούς και σε τραίνα πηγαίνεις και τρέχεις και πας!"είπα. Με κοίταξε παραξενεμένη. Γέλασα. "Θα δεις σε λίγες ημέρες!"είπα και την φίλησα.
----
Ο.Ο ΟΜΓ ΟΜΓ ΟΜΓ ΠΛΑΚΑ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ; ΣΟΒΑΡΑ; #1 ΣΤΟ ΤΥΧΑΙΟ; ΡΕ..ΡΕ..ΡΕ ΣΑΣ ΛΑΤΡΕΥΩ ΓΑΜΩΤΟ ΜΟΥ, ΣΑΣ ΛΑΤΡΕΥΩΩ❤❤❤
οκοκκκ:3 πίσω εδώ τώρα χΔ. Άραα ρε παιδιά, ο Σταύρος και ο Κωνσταντίνος έπιασαν δουλειά καιι ο Σταύρος που στο καλό πάει; :|
Τι λέτε; για πείτε μουυ❤
Μέεχρι το επόμενοο...*ΦΙΛΙΑ* ντονατσάκια μουυ✌
-Ροδ:3'